Jaan Punching Bag By Andrea Kiss

Jaan Punching Bag By Andrea Kiss

Salam semua dan hi readers !! Sy harap readers boleh komen pandangan positif dan negatif secara live di ruangan komen. Ada masa sy akan bersama kamu semua di sini. Andrea bilang dia tidak dapat reply komen semua, jadi sy akan ada fake account utk terus berhubung dengan readers semua..

Bismilahirahmanirahim..

Sy lah pengirim dari KRTB yg ajukan soalan hari tu. Mesej sy tu macam lucu ja kan? Haha. Kesian kama..5 kali “bersama” dalam sehari macam mana tu?😂. Selepas beberapa hari KRTB baru post mesej sy di ruangan KRTB. Masa tu sy menunggu baca komen2 dari semua orang. Tapi masa tu majoriti tag Andrea kiss 😎 dua2 tangan di pocket. Apakah benda ni? Sy tidak faham. Sekali klik timeline Andrea penulis cerita pula dia ni. Andrea Kiss pun ada komen masa tu dia tujukan khas utk sy ‘Kepada pengirim mesej ini kau bacalah cerita Beautiful me’. Akhirnya sy jadi silent reader dan setiap hari marathon membaca ceritanya sampai habis. Baru tahu ada persamaan dengan cerita Andrea pasal gentua ni haha. woww ada sampai 7 kali! gentua juga lah kan 😎! Tapi kisah lisa lebih baik dari kisah sy ni

Huhu ternyata kisah ‘beautiful me’ kesannya ada di hati utk segala pengajaran hidup. Terima kasih min utk satu perkongsian yg sangat baik. Selepas habis membaca cerita beutiful me, sy inbox min di page Realstorybyandrea. Min bilang cerita sy dia dahulukan dari cerita list yg terlebih dulu. Selepas dari menghantar sinopsis cerita akhirnya min bagi tajuk cerita ini “Jaan punching bag”. Terima kasih writer. Sy ada cuba berkenalan dengan min dia bilang dia orang kk tapi tidak mau di kenali.. huhu jadi sy pun terpaksa sembunyikan diri juga yaa. Untuk kisah sy ini semoga menjadi iktibar di luar sana dan sy sangat2 berterima kasih kerana kisah ini telah di ceritakan semula oleh penulis Andrea Kiss..

Ya Allah ya rabbi.. maha besar dan maha memberi ~ Aaamiin.

Sy mulakan cerita yaa. Panggil isha ja.. sy mahu di kenali isha saja k. Kalau ada yg tersama nama sorry ya..

Ibu dan Ayah di mana bermulanya sy di sini dapat melihat siang dan malam serta merasai keindahan dunia. Benarkah dunia ini indah? Entahlah…

Kisahnya mamy bertemu dengan dady di satu kilang masa tu mereka sama2 bekerja di tempat yg sama. Mamy sy berbangsa kadazan dusun dan Dady berbangsa filipino dari manila. Mamy muslim dan dady sudah memeluk agama islam setelah berkahwin dengan mamy. Mamy dan dady memang cinta tahap gabanlah ni sehingga termengandungkan sy tanpa nikah terlebih dulu. Akhirnya mamy dan dady berkahwin sebab itulah keluarga dady tidak boleh terima kenyataan sy ni anak luar nikah. Satu hal lagi dady terus memeluk agama islam. Untul kelahiran diri ini sy berterima kasih kerana mamy dan dady berkahwin dan sudi melahirkan sy ke dunia ini. Ikatan ini tidak akan pernah terputus sampai bila-bila kerana mereka adalah ibu dan ayah kandung sy dunia akhirat.. Mamy sy sayangkan mamy dunia akhirat.

Semasa dady membawa mamy balik ke manila kehidupan mamy sangat terseksa oleh keluarga dady. Ketidakpuashatian dari keluarga dady sebab sudah memeluk agama islam. Lebih-lebih lagi dady sangat sayangkan mamy. Selepas dady mengetahui mamy selalu di seksa oleh keluarganya dady tidak mahu melihat mamy di seksa lagi akhirnya dady dan mamy balik ke sabah dan meneruskan kehidupan di sini

Wajah ini berbahagi rupa seiras mamy dan dady. Tapi wajah sy lebih kepada mamy. Mamy seorang yg cantik sebab itulah muka sy pun cantik 😊. Seriously writer bilang memang sy cantik orangnya hihi. Cerita ‘Beautiful me’ menyedarkan sy cantiknya kita seindah ciptaan Tuhan. Terima kasih Min…. 🌈

Apa yg sy tahu ibu bapa menyayangi sy bagai menatang minyak yg penuh. Dunia yg indah di isi dengan cinta dan sayang. Kegembiraan, senyuman, ketawa riang kesemuanya menjadi memori terindah. Oh ini sewaktu memori kecil di usia 4 tahun !

Mamy dan dady saling mencintai di antara satu sama lain. Wujudnya sy adalah tanda bukti cinta mereka. Walaupun banyak tentangan dari keluarga dady masa tu tapi dady tetap setia dengan mamy. Akhirnya dady di buang keluarga dan mereka hidup penuh dalam kesederhanaan. Sehinggalah sy lahir ke dunia ini. Kelahiran ini cukup teristimewa tapi kenapa rasanya seperti nyawa hidup? Mati itu bukan senang bah kan..

Kehidupan kami cukup makan dan minum. Rumah persendirian di satu kampung xx. Biar miskin yg penting bersyukur dan hati senang. Terima kasih mamy dan dady

Mamy dan dady masih muda. Beza umur dady tua 3 4 tahun dari mamy. Percintaan mereka memang mengalahkan romeo dan juliet romantiknya. Yalah sy kan satu-satunya anak mereka jadi masa memang banyak utk berkasih sayang. Sy ni memang anak manja dady dan mamy

Umur 4 tahun

Sewaktu di umur 4 tahun sy memang anak yg manja. Maklumlah tunggal kan. Sy di hantar ke tadika seperti anak-anak yg lain tapi terhentinya pun hanya di sekolah kebangsaan ja. Kenapa begitu? Panjang ceritanya…

Mamy: sha cepat sikit! lambat sudah! Mari mari…

Sampai di tadika mamy dan dady akan cium sy muah muaah. Tidak pernah duit belanja tiada.. mesti ada duit dan bekal makanan. Botol air sandang sentiasa ada. Sampai depan kelas sy lambai sekuat hati pada mamy dan dady.. ‘Babayyyyy….’

Dady pun terkejar2 urus sy setiap pagi. Sy rajin bah pigi sekolah ni cuma itulah lambat bertindak. Ada slow2 sikit punya perangai. Lembik! Bukan lembik bodoh kama.. haha. Lemah lembut punya orang. In real life sy memang lemah lembut je ni.. pendiam dan hanya ikut arus ombak kehidupan. Ombak baik maka baiklah.. ombak jahat maka jahanamlah

Memasuki usia 7 tahun

Di sekolah rendah darjah 1. Cita-cita sudah ada dalam otak. Setiap kali cikgu tanya apa cita2..?? mesti lah tu jawapannya doktor haha. Budak2 kan apa pun rasa senang..

Di rumah

Mamy sediakan semuanya makan minum pakaian. Cuci piring kain dan menjaga rumah kami. Mamy suri rumah sepenuh masa. Manakala dady bekerja under kontraktor kerja biasa2 ja. Biarpun hidup sederhana tapi bahagia itu ada. Dady sangat2 menyayangi mamy, katanya inilah cinta terakhir dan kekasih awal dan akhir. Harap sajalah janji ini semuanya benar

Setiap kali menjelang hari raya sy lah anak yg paling happy dapat baju baru, kasut baru. Sy pun boleh ikut kawan2 beraya minta duit raya di rumah jiran. Sy bebas bermain asalkan jangan sampai lewat petang lah. Mamy pandai bising tu

Pada usia 8 tahun..

Sy di tahun dua. Tekunnya belajar. Sy boleh membaca dan menulis dengan lancar. Tambah2 lagi sy memang minat sekolah. Kan orang bercita2 tu mesti belajar sungguh2

Dady pula bekerja keras, berpanas terik utk kehidupan kami. Pengorbanan seorang bapa itu memang tidak dapat di ukur nilainya. Dady terima kasih utk segala titik peluh selama itu Terima kasih..

Dady: sha dady belikan mainan. Suka?
Sy: suka dady..

Dady rajin bawa kami jalan2 d hujung minggu. Hari cuti adalah hari bersama keluarga. Di situ jugalah mamy dan dady dating. Sy hanya senyum melihat dady dan mamy yg begini romantik. Maklumlah cinta romeo dan juliet kan..

Di rumah memang sunyi sebab sy hanya seorang ja. Paling pun tengok tv, bermain dengan kawan2 lepas tu tidur dan makan. Dalam fikiran hanya mau sambung permainan esok. Malam buat homework nanti cikgu marah kena denda pulak kan hihi. Dady di situ juga mengajar mana yg salah dan betul. Sementara mamy memang sibuk lipat kain dan urus barang2 utk esoknya lagi

Dady: mamy sudah2lah buat kerja tu. Rehat dulu..
Mamy: sekejap lagi bang

Dady tidak mau mamy mengeluh penat atau pun sakit. Sebab beberapa menjak ni mamy selalu mengadu sakit di area perut dan bahagian sulit. Tapi bila di bawa ke hospital mamy tak mau pula.. mamy bilang sakit datang sekejap ja

Bila masa mamy kesakitan di situ juga dady menjaga mamy. Dady risau kesihatan mamy sebab mamy semakin kurus dan cengkung. Mamy pegang perut kesakitan. Sy hanya fikir mamy cirit birit atau ada baby lagi. Tau lah budak mana mau fikir benda lain..

Semakin hari mamy rasa kesakitan yg sangat teruk. Akhirnya mamy mahu berubat ke hospital. Selepas sampel darah dan pelbagai jenis rawatan. Keputusan dari hospital boleh di ambil hari ini

Di hospital

Doktor: Puan di sahkan menghidap kanser serviks tahap 3

Dady: APA..?!!

Mamy terduduk menangis. Mamy peluk sy seeratnya. Entah apa keadaan ni. Dady pula peluk mamy. Sy di antara mamy dan dady. Mau tak mau sy ikut nangis lagi kuat dari mereka. Dady bilang “isha jangan nangis tiada apa2 juga ni…”. Mamy memang tiada suara lagi.. air mata laju mengalir

Sampai di rumah sy sudah lupakan tangisan tadi. Sy mau makan dan bermain lagi. Sy keluar rumah seperti biasa bermain. Mamy dan dady dari tadi asyik berbincang entah apa cerita

Mamy: sha.. mari pulang nak

Aikk mamy suruh awal balik rumah hari ni? Biasanya jam 5.30 petang atau jam 6 baru memanggil pulang. Ini masih jam 2 petang. Aduiii.. sy hentak2 kaki bawa mainan balik rumah. Mamy senyum tahu sy sedang marah

Mamy: isha punya mulut macam itik kan? Haha
Sy: mamy sy mau main lagi..!
Mamy: Mulai sekarang sha tak payah main rumah2 lagi aah.. Bagus mamy ajar isha masak nasi.. cuci piring… cuci kain. Tolong mamy di rumah kan?
Sy: isha masih budak lah mamy..
Mamy: eyaa pelan2 isha kena belajar berdikari sendiri tau..
Sy: hmmmm

Berdikari? Di umur 8 tahun? Budak mana faham.. angguk eya saja lah. Sy mula menolong mamy bilas piring. Masak nasi guna rice cooker.. macam2 kerja rumah mamy ajar sampai sy sendiri tiada masa bermain

Mamy: sha kena belajar berdikari sendiri yaa.. sha mana ada sesiapa di sini. Sha ada mamy dan dady ja
Sy: hmmm.. ok (jawapan happy lagi tu.. tak tau apa2 kan)

Hampir setiap hari mamy akan ulang perkataan yg sama. Hampir setiap hari juga mamy menangis. Kejap2 menangis sendiri. Sy tidak faham. Bila di tanya mamy bilang dia rindu mama bapa dia yg sudah meninggal. Tapi sebenarnya mamy sedih dengan penderitaan penyakit yg dia hidapi

Dady pula bertungkus lumus kerja utk mengubati mamy. Banyak kali ke hospital tapi sy tidak di bawa lagi. Mamy bilang dorang ada urusan. Rupa2nya mamy sibuk buat kemoterapi di hospital

Memasuki usia 9 tahun

Keadaan mamy makin kurus, rambut banyak kurang. Tulang2 di dada dan lengan jelas kelihatan. Mamy sakit. Sy tahu sakit dan sy dengar perkataan itu “kanser serviks” tapi sy tidak tahu apa benda. Sesekali sy dengar dady dan mamy bincang “tahap 4. Peluang tipis”.. sy tidak mengerti

Di usia 9 tahun sy mula bekerja di dalam rumah menolong mamy. Mamy asyik baring dan tidak bermaya. Apa yg paling menyakitkan hati dady sudah berubah gaya

Benarlah kata orang lelaki tetap lelaki. Di waktu mamy terlantar sakit, dady makin jarang balik rumah. Dady balik rumah pun hanya tahu marah2 mamy. Dady stress melihat mamy yg tidak pandai sembuh2. Sy akan ingat memori ini di mana dady lah orang yg menyakitkan hati sy dan menyakitkan hati mamy

Mamy hanya mampu menangis. Pergerakan pun makin terbatas. Dady sudah putus asa bawa mamy berubat. Mungkinlah penyakit itu tiada penawarnya tapi salahkah utk terus merasakan kesakitan bersama biarpun ia nya bohong? Tiada apa yg lebih di perlukan bagi seorang pesakit itu hanyalah mahukan insan tersayang ada di depan mata. Mamy sesekali mengeluh kecewa biarlah dia menunggu masa di panggil illahi..

Dady hanya balik ke rumah utk mandi dan makan. Selepas tu bersiap2 jalan entah pergi kerja atau apa. Dady terus keluar tinggalkan kami di rumah. Mamy terkapus2 memanggil dady bukannya di layan malah hentak kaki dan bising terus jalan

Mamy: isha anak…

Kenapa mamy kerap menangis? Sy tidak faham situasi sekarang. Apa salah mamy kenapa mamy terus2 menangis. Kenapa dady begini sy pun tidak faham

Mamy: anak.. jaga diri selalu ya.. sentiasa berdikari
Sy: kenapa mamy..?
Mamy: mungkin mamy akan jalan jauh..

Mamy tidak pernah teruskan kata-katanya. Mamy hanya peluk dan menangis. Sy terikut-ikut menangis tapi tidak tahu apa benda

Satu hari

Dady tidak macam dulu lagi. Setiap hari dady akan bawa mamy bergaduh. Sy hanya duduk melihat dady tunjuk2 marah mamy

Dady: Kau sudah tidak boleh puaskan sy!!!
Mamy: jangan begini bang..
Dady: sy mau keluar ni..!
Mamy: abang.. kesianlah bah anak kita masih kecil lagi. Jangan buat hal..
Dady: kau diam! Kalau ikut betul2 memang sy boleh kahwin lain sebab kau bukan macam isteri lagi!

Dady terus jalan. Dady tidak mahu bawa mamy ke hospital lagi dia bilang duit sudah habis. Kalau pun dady di rumah dady hanya duduk senyum main telepon. Sementara mamy terlantar baring di situ, dady masih ada masa tengok tv dan keluar lewat malam. Sy tidak faham keadaan ini tapi bila sudah dewasa ini sy mengerti dady tidak boleh buat begitu pada insan yg dia pernah sayangi. Dady kau sudah lupa janji-janjimu pada mamy….

Mamy hanya menangis berdiri depan pintu. Entah kenapa hati sy ikut menangis. Mamy peluk sy lemah. Terlalu lemah pelukan ini tidak seperti selalunya

Mamy: kenapa sha menangis?
Sy: tidak tau mamy…
Mamy: sudah jangan nangis

Mamy hiburkan sy dengan pelbagai kerja di dalam rumah. Tiada lagi istilah makan keropok atau mainan sebab mamy bilang tiada duit utk belikan sy apa2 lagi. Hiburan sy adalah di dalam rumah dengan piring, periuk kuali, cuci kain dan menyapu

Sy ke sekolah berjalan sendiri. Dady jarang balik rumah tiada lagi yg menghantar. Lagipun jarak sekolah dari rumah boleh jalan kaki. Terasa ada sedikit beza dengan keadaan yg dulu2. Di mana ada lambaian dari luar sekolah utk mamy dan dady. Semuanya tiada lagi

Pagi sabtu

Hari cuti begini mamy tidak benarkan sy bermain lagi. Mamy bilang sy mesti di rumah belajar masak. Cuci kain. Mamy bilang semua benda mamy tidak larat buat lagi.. mamy hanya boleh duduk sekejap lepas tu baring lagi

Sy: mamy sakit?
Mamy: tidak..

Mamy bilang ‘tidak’ tapi mata berair. Sy lap air mata mamy entah apa kesakitan ini kenapa sy dapat rasakan ia nya sakit utk di luahkan. Mamy pegang tangan sy sekuatnya..

Mamy: kecilnya tangan sha ni.. boleh masak nasi sudah kan?
Sy: sy mau tolong mamy
Mamy: sha.. mamy sakit nak.. (mamy menangis)
Sy: sakit apa mamy?
Mamy: sakit yg tiada ubatnya..
Sy: kita pigi hospital lah mamy
Mamy: hmmm

Kami tiada duit. Selama ini pun kami hanya harap dady yg bekerja. Sekarang hampir setiap hari belanja sekolah kejap ada kejap tiada. Pakistan turun naik datang rumah menagih hutang. Mamy bilang tiada duit lagi utk bayar. Keadaan rumah kami pun tidak macam selalunya. yalah harapkan sy mengemas rumah apa jugalah..

Pagi ahad

Dady begitulah tidak balik rumah. Kadang balik rumah mabuk. Selama ini sy tidak pernah lihat dady mabuk. Pelik perangai dady bila dalam keadaan mabuk. Mamy bilang jangan dekat dady takut nanti dady pukul sy. Mamy bilang kalau nampak keadaan begini sy mesti pandai larikan diri. Dady hanya tahu memberontak sebab tiada duit utk beli minuman keras. Pelbagai jenis botol di rumah ni. Mamy hari2 bersihkan sambil menangis. Pernah sekali mamy bergaduh dengan dady

Mamy: haram bah apa abang buat ni..!!
Dady: kau apa tau?! Sy stress tengok keadaan kau macam ni! macam bangkai hidup!!!
Mamy: mengucaplah bang.. sy ni tetap isteri kau!
Dady: Aaaahhh!! Sudah!! Sy mau keluar… !!!

Dady tetap keluar. Sudah keretanya memecut laju. Mamy beginilah penderitaannya bertarung di antara sakit perasaan dan penyakitnya. Mahu di luahkan pada siapa? Tiada orang yg akan mendengarnya..

Mamy: isha.. Kalau nampak mamy dan dady gaduh. Sha tutup mata dan telinga ya? Jangan dengar
Sy: mamy kenapa dady makin jahat?
Mamy: entahlah sha.. kita sabar yaa..

Mamy bawa sy sembahyang dan ajar mengaji. kehidupan sy tidak macam dulu lagi. Sy tidak boleh ikut kawan bermain lagi sebab mamy bilang dia tiada kawan di rumah. Kesian juga mamy sendirian

Pagi

Di usia kecil inilah sy menjaga mamy biarpun dalam keadaan yg tidak teratur. Sy menyediakan bubur dan mencuci kain. Mamy pula tidak banyak cakap macam dulu.. Mungkin sebab sakit hati dan kecewa

Jiran yg datang ada juga membawa makanan dan sedikit duit sumbangan. Terima kasih semua. Mamy bilang sy kena pandai menyimpan duit sendiri. Kena pandai hidup sendiri. Mamy makin lemah. Hanya air mata yg bicara.. cukup sy fahami keadaan mamy sangat2 terseksa

Jiran ada yg bilang “kesiannya isha masih kecil lagi. Nasib ada juga dady dia”. Sy di peluk oleh semua orang mungkin sebab kesiankan keadaan kami. Perkataan ‘nasib ada dady dia..’ Kalau lah ikatan ini boleh di putuskan. Biar sy tidak ada bapa

Pagi yg suram

Sudah hampir seminggu mamy tidak berganjak dari pembaringan. Paling pun hanya duduk kencing itu pun payah. Sy bantu mamy menukar pakaian dan lap badannya. Mamy bilang dia tidak larat lagi

Sy: mamy mau makan..?
Mamy: tidak..

Sy sudah pandai masak bubur kosong. Tekan dapur gas pun sudah arif tapi kena ada bangku utk berdiri memasak. Menjemur kain pun perlu ada bangku utk berdiri. Pendek bah sy ni haha. Bayangkanlah di usia 9 tahun ini semua kerja sy boleh buat. Mamy senyum melihat gelagat sy tapi sekejap begitu menangis lagi

Mamy: anak.. mamy makin lemah syg
Sy: mamy.. jangan sakit ok. Kan mamy janji mau sihat?
Mamy: eyaa..

Mamy berpura2 senyum. Keadaan yg kurus dan rambut semakin nipis. Tiada lagi masakan yg sedap2 di rumah ini. Hanya bubur kosong berlaukkan garam atau kicap. Mamy tidak ke dapur masak atau buat kerja yg berat2. Tambah lagi tiada apa yg boleh di masak kecuali beras. Dady..? Entah hilang ke mana..

Mamy ada janji akan sihat dan tolong sy membuat kerja rumah. Kalau mamy sudah sihat sy pasti boleh bermain lagi. Sebab itulah sy semangat buat semua kerja rumah. Tapi semuanya ini bohong… mamy tidak akan sihat…

Mamy: kalau mamy tiada isha kena jaga diri yaa?
Sy: mamy mau pigi mana?
Mamy: tiada apa2… (senyum tapi menangis)

Mamy: berat hati mamy mau tinggalkan isha masih kecil begini. Tapi sakitnya ini hanya Allah yg tahu. Mamy tidak mampu lagi
Sy: sakit sangat kah mamy?
Mamy: (angguk kepala ya. Menangis)
Sy: marilah kita pigi hospital
Mamy: kita tiada duit.. lagipun buang duit saja penyakit mamy tetap membunuh mamy akhirnya
Sy: nanti minta duit sama dady kita p hospital
Mamy: (geleng kepala jangan. Menangis)

Duit? Apa lagi mau di minta sedangkan belanja dapur pun tiada lagi. Belanja sekolah pun tiada. Sy bersyukur sebab mamy sentiasa mengambil hati sy biarpun dengan benda2 kecil. Mamy bawa sy bercerita dan hiburkan hati sy dengan menonton tv sampai bosan. Mamy bilang jangan tinggalkan dia di rumah sendirian. Lepas dari sekolah mesti cepat2 balik sebab mamy sy rindu.. Rindu ini hanya Allah yg tahu

Satu hari

Dady datang membawa satu perempuan balik ke rumah. Kononnya hanya kawan biasa. Mamy marah dan kecewa. Rupanya dady memang mahu kahwin. Mamy menangis tidak setuju. Tapi adakah semua ini di kisahkan lagi? Adakah cinta itu senang berubah hati? Adakah penyakit itu menghalang hubungan suami isteri? TIDAK. Biarpun hubungan untuk “bersama” semata2 tapi salahkah cinta itu masih ada? Tidak kah perlu bersabar utk mamy pergi dahulu? Sedang pun dady tahu penyakit ini tiada ubatnya dan mamy hanya menunggu masa utk pergi? Benarlah cinta itu kejam. Sampai hati dady kan.. Dady tahu kah kecewanya hati sy? Kecewanya hati mamy? Semoga Allah ampunkan dady.. in shaa Allah

Selepas kejadian dady membawa perempuan balik rumah, dady dan mamy setiap hari bergaduh. Akhirnya mamy tidak mahu halang lagi. biarkan saja…

Keadaan mamy yg sudah tidak berdaya. Terbaring lemah dan semakin lemah. Hanya ehsan dari jiran2 yg datang melawat kami di sini. Jiran tidak tahu keadaan dady mereka fikir dady setia dengan mamy dan menjaga kami dengan baik. Padahal isi rumah ini sudah kosong termasuklah perut kami sendiri. Dady hanya tahu berseronok. Kononnya penat bekerja. Sy masih budak saat ini! Kenapa dady berikan sy memori sebegini..??!!!!

Dady makin kerap bawa perempuan balik ke rumah. Mamy sudah tidak mahu halang lagi. Kalau benarlah dady mahu kahwin lagi hanya satu permintaan mamy “Carilah perempuan yg baik2 utk menjadi ibu isha”. Kenapa sy di carikan ibu lain? Apa maksud semua ini? Dady.. kau taukah ibu sy hanyalah satu. Sy tidak mahu mamy di gantikan oleh mana2 perempuan di dunia ini. Sy sayangkan mamy dunia akhirat

Pagi sentiasa suram

Sy dan mamy menonton tv seperti biasa. Tiba2 dady masuk rumah bawa satu perempuan lagi. Mamy hanya diam tiada cakap apa2 lagi. Mamy biarkan saja apa dady mau buat. Mamy bilang anggap saja tiada apa2. Mamy panggil sy dekat di pembaringannya. Mamy bilang jangan pedulikan dady.. biar sy di sini dekat mamy

Dady berlagak seolah2 mamy tiada depan mata. Perempuan tu pun buat bodoh! Kononnya itulah bakal mama tiri sy. Ciss!!

Dady bawa masuk perempuan tadi di bilik katanya mau berehat. Boleh2 di dalam bilik atas katil mamy dan dady. Sy budak2 pun boleh fikir ini salah. Dady kau dengarkah…?? Sy tidak pernah maafkan kau kerana lukakan hati mamy seperti ini

Mamy: sha biarkan nak.. mari sini

Kami duduk di ruangtamu. Dady hanya bersuka ria dengan perempuan tadi. Mamy menangis tanpa suara

Sy: mamy kenapa nangis?
Mamy: tiada apa sha..
Sy: apa dady buat tu?
Mamy: sha tutup mata dan telinga. Tiada apa2..

Mamy peluk sy dalam tangisan. Hanya dalam hati berdoa pedih. Sy tidak faham sepenuhnya.. apa yg sy tahu sy benci dady

Mamy: mamy sayangkan isha… kesian anak mamy… (menangis)
Sy: sy pun sayangkan mamy..
Mamy: jaga diri selalu ya.. mamy sayangkan isha dunia akhirat. Teruskan hidup biarpun tanpa mamy… (Air mata yg bicara)
Sy: mamy mau ke mana?

Mamy tunduk menangis

Sekejap2 kami mendengar teriakan dari dalam bilik. Suara perempuan tadi ketawa. Lepas tu ada nada seperti sedang asyik. Rumah kami ni pemisahnya hanya dinding nipis tiada double walling. Tiada syiling. Memang jelas lah suara sedang ehem ehem dari dalam. Sy marah! Benci! Tapi sy masih budak yg tidak tahu apa tindakan yg perlu di buat. Suara makin kuat. hentakan jelas kedengaran dari luar.. sy cuba tengok di celah2 pintu sebab tidak berkunci. Sy nampak dady dan perempuan tadi tanpa baju sedang rancak melayan di antara satu sama lain. Dady tidak malu kah? Kenapa sy rasa jijik! Dady sy benci kau!!!! Inilah hari yg sy tidak akan lupakan betapa bencinya sy dengan dady. Noktah!

Akhirnya mamy duduk dari pembaringan dan cuba berdiri itupun dalam keadaan yg sangat lemah

Sy: mamy mau pigi mana?
Mamy: mamy mau tengok dorang dalam bilik. Tolong kasi berdiri mamy

Sy bantu mamy berdiri itupun dalam keadaan perlahan-lahan. Mamy buka pintu yg tidak berkunci. Terkejutlah dua jahanam di atas katil tanpa baju. Dady fikir mamy tidak akan berdiri sebab itulah tak perlu kunci bilik. Kononnya dorang hanya baring2 berehat padahal berzina! Mungkin fikiran dady itu bakal isteri dia. Semua ini salah! Sial! Sial seorang yg bernama bapa..!! Dady kau taukah memori ini..? Mata ini..? Hati ini..? Sakitnya hanya Allah yg tahu..

Dady: kau kenapa..??!!!

Dady teriak di muka mamy dan cuba tutup pintu tapi mamy tolak buka

Mamy: perempuan murahan! Begini kah kau mau jadi mama kepada anak sy..?!

Dady cuba memukul tapi tidak sampai hati melihat mamy sedang sakit. Sy di pegang mamy utk berdiri. Dady dan perempuan tadi sibuk mengenakan pakaian masing2. Sungguh2 tiada maruah!

Mamy: sampai hati dady buat begini kan?! sy tidak akan maafkan abg..
Dady: sudahlah !!!
Mamy: Kau tengok bah anak kita ni!!! Apa dia sudah nampak!!
Dady: dia tidak tau apa2 lah ni!

Mamy menangis sekuat hati. Saya? Tidak tau apa2..? Mamy menangis begini pun sy tahu kesakitannya. Mamy sungguh2 menangis. Tangisan semakin reda pautan tangan mamy semakin lemah

Dady: Kau diam lah! Ini anak dari dulu memang menyusahkan kita!!!

Saya…? Menyusahkan? Sy faham itu maksud. Sy menangis sambil meeluk mamy. Mamy peluk sy sekuat hatinya tapi semakin lemah. Akhirnya pautan mamy terlepas. Sy cuba sekuat hati pegang mamy.. mamy tetap terbaring longlai

Mamy: Alisha anak.. mamy sayangkan isha..
Sy: mamy…..

Mamy: Asyhaduallah illahaillallah wa’asyhadu anna muhammadar rasullulah

Ertinya ;
Aku bersaksi bahawasanya tiada Tuhan melainkan ALLAH. Dan aku bersaksi bahawasanya Nabi Muhammad itu adalah pesuruh ALLAH

Mamy menutup mata buat selamanya… Innalillah wa’inna ilaihi rojiun

* Kerana ini cerita benar mohon kepada readers beragama islam sama-samalah kita sedekahkan Al-Fatihah buat Ibu isha yg telah pergi ke Rahmahtullah pada Tahun 2010. Semoga Rohnya di cucuri rahmat dan di tempatkan di kalangan orang-orang yg beriman. AL-Fatihah. * Bersambung..

Jaan punching bag Part 2

* Terima kasih kepada readers yg sedekahkan Al-Fatihah buat arwah mamy. Sy pula melebih2 sedih sebab terimbas kenangan pahit yg lalu. Sy berjanji akan teruskan hidup ini sehinggalah sy menemui kebahagiaan utk diri sendiri. In shaa allah. *

Mata mamy tertutup rapat buat selamanya..

Sy rapatkan muka di muka mamy. Terasa badan mamy semakin berat, kaku dan pucat. Tangisan kuat mamy tadi tiba2 berhenti. Bagaimanakah sy ini? Dady kan teriak tadi dia bilang sy menyusahkan… saya? Menyusahkan..?

Sy: mamy kenapa ni…?

Sy: mamy…. mamy

Mamy pucat. Tiada hembusan nafas lagi. Kenapa mamy begini? Sy teriak dan menangis sekuat hati

Sy: DADY….!!!!!

Dady makin cemas. Perempuan tadi pun panik melihat keadaan mamy. Dady pegang mamy.. lepas tu dady berdiri pegang perempuan tadi “syg pulang dulu. Nanti abg call k?” Perempuan tadi angguk kepala ketakutan. boleh2 lagi dady p kiss tu perempuan depan sy! Depan jasad mamy bah.. sungguh durjana!

Perempuan tadi terus berlari keluar. Hanya tinggal sy dan dady meraung menangis

Dady: ya Allah.. Syg bangun.. bangun…
Sy: apa dady sudah buat?! kenapa mamy begini?!

Dady: kau diam!! Jangan cakap apa2 yg kau nampak tadi!! (Marah)
Sy: sy mau bagitau orang apa dady buat!
Dady: tau lah apa jadi kalau kau cakap!

Dady ugut akan pukul sy sampai mati macam dia buat pada mamy. Dady ugut boleh bunuh sy bila2 masa. Sy bukan saja menangis ketakutan tapi sedih kehilangan mamy

Sy goyangkan badan mamy tidak bergerak lagi… Mamy…. Mamy… Mamy janji akan sihatkan? Mamy tipu… Mamy…

Tangisan demi tangisan. Di usia 9 tahun tanpa mamy. Apa akan jadi? Benarkah kata orang ‘Biar bapa yg mati, jangan mama’ ?? Mamy apa sy perlu buat ni..? Mamy bangun lah…

Dady teriak ke rumah jiran sebelah minta tolong. Ramai jiran yg datang menolong keadaan. Ada juga yg sudah mengesahkan mamy sudah tiada lagi. Mamy di baringkan di tilamnya tadi. Kesiannya bubur tadi pun tidak sempat di makan. Beberapa hari ni memang mamy tidak ada selera makan mungkin sebab bersedih

Seorang imam dan beberapa bidan kampung datang ke rumah utk mengurus jenazah mamy. Saudara sebelah mamy ada juga yg datang membantu mengurus jenazah mamy. Hanya saudara jauh.. Dalam dunia ini sy hanya ada mamy dan dady. Bila sy mahu di bawa oleh makcik dady bilang “Sy boleh jaga anak sendiri. Sy boleh tanggung isha…”. Benar kah? Ya Allah macam mana kehidupan akan datang?

Kesemuanya turut bersedih sebab mamy baik orangnya dan cukup di kenali oleh jiran2 kami. Hanya ayat ini berulang2 dari semua orang “kesian anaknya masih kecil lagi…”

Sy menangis dalam pelukan makcik2 yg datang ke sini. Dalam hati sy ‘makcik pelihara lah sy.. makcik tolong lah sy..’ tapi dady kejap2 datang ke tempat sy bagi amaran jangan bising atau cakap apa2. Sebab dady bilang sy hanya ada dady dan akan hidup dengannya

Dady lupakah dulu kau sayangkan mamy? Sayangkan sy..? kenapa dady berubah? Dady satu2nya yg sy ada tapi dady sudah mengecewakan hati mamy dan buatkan sy benci ada bapa!

Dady meraung menangis. Seolah-olah pedihnya kehilangan. Tapi itu semua lakonan. Air mata drama yg di buat2. Tangisan dady makin kuat sedang di tenangkan oleh beberapa orang. Benarkah nilai air mata itu..? Bagaimana membezakan air mata palsu? Sungguh2 manusia itu penuh agenda. Macam mana lah keadaan selepas ini? Entah..

Mamy di mandikan dan di kapankan. Hanya sekujur tubuh berbalut kain putih di atas tilam ini. Sy duduk menyaksikan keadaan mamy di pembaringan sehinggalah badannya di tutup habis oleh kain putih. Kenapa sy berteriak nangis? Perasaan apakah ini? Mamy kita akan berpisah kah? Inikah maksud mamy mahu pergi jalan jauh? Mamy bawalah sy bersama. Sy terus2 menangis dan di peluk oleh makcik yg ada di sini. Mata sy bengkak menangis. Hati sy sakit. Sy benci dady! Sy tidak mahu hidup dengannya!

Selesai saja majlis pengkebumian, sy dan dady balik ke rumah. Memang suasana sibuk dari tengah hari tadi hinggalah ke petang. Dady masih menangis sedih entah betul atau tidak. Dady di hujung sana masih menangis sendiri. Sy pula duduk dekat tilam mamy. Terbayang2 muka mamy baring di sini. Petang begini mesti mamy suruh masak bubur. Bubur berlaukkan kicap.. garam. Ya Allah sedihnya hati sy

Sy sapu2 tilam pembaringan mamy. Menurut makcik tadi tilam ini akan di bentang selama 7 hari. Sy boleh baring di tepinya seperti selalu. Sy baring sekejap dan tertidur sendiri kerana letih dari sejak pagi tadi menangis. Kejap2 sy terbangun sebab terbiasa mamy suka panggil nama isha.. terngiang2 nama sy di panggil.. ‘isha anak…’ Sy duduk tengok sekeliling kosong..

Mamy… mamy ada di sini kah? Bersama isha? Kenapa isha tidak nampak mamy..? Sy sambung baring di hujung katil menangis

Di luar sana ada beberapa orang bersembang dengan dady. Ada juga jiran2 sediakan minuman utk orang ramai. Sy pusing menghadap tilam mamy. Apa yg boleh di peluk lagi? kosong. Sekosong itulah hati sy sehingga kini..

Selama 7 hari ini dady balik2 ingatkan sy jangan terlepas cakap dengan orang ramai. Sy mesti diamkan diri. Kalau sy terlepas cakap dady akan bunuh sy. Sy takut di bunuh.. Sy tidak dapat lari ke mana2 lagi sebab dady penuh dengan drama lakonan

Sy baru berusia 9 tahun masa ini. Adakah begini keindahan dunia sebenar? Kenapa kawan2 di sekolah bercerita gembira keadaan di rumah mereka? Kenapa kawan cerita dady mereka penyayang belikan dorang pencil.. buku cerita dan macam2 lagi? Kenapa kawan harijadi di sambut di sekolah penuh meriah? Kenapa sy tidak merasa harijadi lagi? Sy sudah lupa bila kali terakhir harijadi sy di sambut. Sy masih kecil masa itu dan ternyata memori kecil ini tidak boleh ingat kesemuanya. Dan bila memori ini semakin membesar ia nya penuh dengan kenangan pahit! Bagaimana melupakannya bila inilah memori awal tercipta. Di sini. Di rumah ini.. pada keluarga sendiri..

Sy bersekolah seperti biasa tapi begitulah keadaan tetap stress. Dady……? Dia cuba kelirukan sy dengan kematian mamy. Kononnya sy lah punca mamy meninggal dunia. Mamy dapat penyakit kerana sanggup melahirkan sy. Mamy meninggal kerana dia lahirkan anak sial macam sy! Mamy meninggal kerana sy.. dan sy terus2 ingat mamy meninggal kerana sy. Mamy sy takut…

Tapi bila sudah melonjak dewasa ini, sy tahu semuanya berpunca dari dady. Dady.. kau bukan saja tidak layak menerima cinta mamy tapi kau tidak layak di jadikan seorang bapa! Sy berterima kasih kerana kau adalah bapa kandung sy tapi kalau ia nya boleh di ubah.. biarlah sy tiada bapa. Ya Allah ampunkan dady..

Setiap hari kehidupan penuh dengan tekanan. Dady asyik pulang dalam keadaan mabuk dan tidak terurus lagi. Sy akan jadi punching bag bila dady marah dan tiada duit

Ya punching bag.. Bantal pukul tu. Punching bag sesuai dengan diri sy.. Tempat org melepaskan geram, marah!

Punching bag fungsinya hanya utk di pukul. Di tendang apa pun tiada rasa.. sebab memang itulah tempatnya utk melepaskan geram. Bayangkan kalau badan manusia di jadikan punching bag? Rasanya best kah?! Cukuplah sy seorang yg merasanya.. Sakitnya mungkin boleh hilang. Parut luka itu pasti beransur pulih. Tapi… ingatan parut di hati itu kekal. Yaa ada di sini di hati sy. Jangan ada di antara kamu jadi macam sy yaa.. cukuplah sy seorang menahan derita ini

Sy bukanlah isha yg di sayangi seperti dulu. Dady bilang sy hanyalah budak yg tiada guna dan membawa masalah kepada dady. Dady bilang sy sudah membuang masanya utk dia menjaga sy dan sy adalah bebanan hidup dady. Kalau inilah pengakhiran kisah di antara bapa dan anak sy terima. Tapi darah itu tidak dapat di putuskan sesuka hati. Sy adalah darah daging seorang bapa durjana. Ya rabbi.. Ya Tuhan ampunkan dady

Satu malam

Sy sedang kusyuk menonton Tv, dady balik rumah membawa perempuan lagi tapi dalam keadaan senyap2. Mungkin takut kedapatan oleh jiran. Sy hanya mampu diamkan diri dan melihat kejahatan dady. Mula2 sy fikir semuanya adalah kawan biasa tapi ternyata salah. Mana ada lelaki dan wanita berkawan hingga ke dalam bilik bersama. Sy mesti diam sebab dady penuh dengan amaran marah dan bunuh

Malam yg sepi hanya suara dua insan durjana di dalam bilik kedengaran. Sy dekatkan telinga ke dinding memang ternyata mereka sedang melakukan benda yg sama sewaktu mama membuka bilik hari itu. Sy tidak mau ambil tahu takut kena marah. Sy hanya bersedia menunggu masa utk menyelamatkan diri saja

Pada usia 9 tahun ayat inilah yg sy akan ingat hingga ke hari ini ‘sy benci dady!’. Entah apa cara yg akan mengubah diri dady… Alllahualam. Hanya Allah yg tahu..

Siap berasmara mereka keluar dari rumah seolah-olah hotel persingahan. Lepas dari tu tidak muncul2 lagi. Seingat sy perempuan tadi bukanlah perempuan tempoh hari. Pelbagai jenis perempuan yg berbeza2. Entah mahu benci lelaki atau perempuan? Adakah perempuan itu terlalu murah maruahnya hingga sanggup ikut ke mana saja.. Dan lelaki pula? pantang di sorongkan bantal mau saja! sy benci dady…!

Selepas kematian mamy hari itu. Sy tidak ke sekolah lagi. Apa lagi utk urusan sekolah sedangkan makan minum sy pun tiada. Harap makan telur atau sayur yg di pungut di belakang rumah. Kira baguslah kalau ada telur kalau tiada bubur sajalah. Entahlah macam mana kehidupan di hari akan datang? Sy hanyalah sebatang kara! Yatim! Tapi masih ada dady yg tidak berguna

Pagi

Sy sudah terbiasa membuat kerja di dalam rumah dan memasak. Sy pandai cuci kain.. entahlah bersih atau tidak tapi semuanya terpaksa di lakukan bersendirian. Pagi ini sy hanya makan bubur dari semalam hanya di panaskan. Bubur saja yg ada

Sedapnya makan keropok.. ice cream.. biskut.. semua tiada lagi. Sy mesti bersabar. Kadang sy hanya duduk di beranda rumah melihat sebaya sy sedang asyik makan dan bermain. Saya..? Sy adalah punching bag

Dari kejauhan kereta dady sudah memasuki parking depan rumah. Hati berdebar kencang perasaan takut bercampur sedih dan kecewa. Sy tidak boleh berpura2 tidur tidak pasal2 sy akan di tendang di perut atau pun di hambat lagi. Sy kena sediakan diri. Mengigil lutut, jantung mengencang laju. Sy pastikan dady tidak memegang apa2 di tangannya kerana benda itu pasti hinggap di badan ini. Ketakutan ini hanya Allah yg tahu

Dady masuk ke rumah terus2 menghempas barang. Marahnya sebab kalah judi. Main daun dan nombor ekor. Tak taulah kenapa dady pun pandai main judi. Apa yg sy tahu bila dady sampai di rumah pasti marah dan mula memukul dengan cara mengumban barang2 apa yg ada depan matanya. Sy perlu mengelak dan selamatkan diri

Dady: kau sudah masak kah?!
Sy: dady tiada apa yg boleh di masak. ada bubur ja..

Dady keluar rumah mencari beruti besar. Inilah garisan pertama di badan sy. Garisan kedua.. garisan demi garisan.. lebam dan luka bercampur air mata. Bestkah rasanya? Darah mengalir tapi parutnya ini ada di hati. Sakitnya hanya Allah yg tahu….

Dady: anak sial!!

Dady masih asyik dengan beruti.. Sy mahu lari ke mana? Memang tidak ada jalan keluar. Pintu di tutup rapat. Dady bilang jangan teriak. Sy menahan sakit dan tangisan. Ada juga terasa mau pengsan tapi dady siram dengan air lagi. Garisan luka demi garisan berwarna merah ungu dan berdarah. Lebam dan sangat2 pedih terkena air. Berapa kali sy cuba halang dengan tangan kecil ini? Tangan saja yg tidak putus di tibai dengan beruti…

Usia 9 tahun di pukul begini? Mungkinlah Tuhan masih mahu menyelamatkan sy. Tulang kecil ini kenapa begini kuat? Adakah sudah azali? Sakitnya… Tangan dua2 di mulut takut keluar suara

Dalam keadaan sakit begitu dady hanya buat bodoh masuk bilik dan tidur. Dady bilang jangan keluar rumah tutup pintu. Jangan kan tanah susah utk berpijak, matahari dan udara pun susah utk di nikmati… Kejam sungguh dunia ini! Kejam kerana semuanya berpunca dari rumah ini! Dari bapa sendiri!

Sy menangis di penjuru ruangtamu ketakutan. Sy lihat satu2 luka di badan, kaki bahu, tangan semuanya berdarah. Di ruang tengah ini masih ada beruti tadi berampai di ruangtamau. Sy perlahan2 ambil beruti tadi buang jauh dari luar dapur. Sy tahu kalau dady jumpa kayu ini pasti akan berakhir di badan sy lagi.. sy angkat kayu dan buang. Sy duduk di dapur menangis..

Sy mandi dan periksa badan sendiri terasa pedihnya terkena air. Sy menangis tutup mulut. Air paip sy bagi kuat supaya tangisan tidak di dengari sesiapapun. Sy mandi tanpa bersabun kerana pedihnya makin terasa. Lengan kecil ini memang berdarah dan bengkak. Belakang tengkuk pun ada darah pedih sungguh. Mungkinkah parut ini akan menjadi memori terbaik yg sy ada? Begitukah?? Sy benci ada ingatan sebegini…

Di usia 9 tahun

Kehidupan terpaksa di teruskan. Sy tidak bersekolah lagi. Jangan kan sekolah. Makan minum sy pun tidak di ambil peduli. Syukurlah kalau di belikan telur. Sy terpaksa memungut sayur di belakang rumah. Itupun sayur yg terbiar. Memang tiada pilihan lain utk teruskan hidup. Kalau semua makanan sudah habis.. terpaksalah berlapar lagi. Apa lagi harapan yg tinggal? Tiada apa2. Sy harus pergi ke mana? Entahlah.. tiada jalan

Satu pagi

Sy sedang sibuk mengemas bilik dady yg berselerak. Sy terjumpa satu serbuk putih berbentuk kristal. Sy hanya pegang letak semula takut juga mau buang dady kan cepat marah. Dalam bilik ni ada juga aluminium foil, lighter dan straw. Banyak gelas kosong dan botol minuman keras. Semua ini sy tidak tahu apa kegunaannya. Apa yg sy tahu inilah hobi dady. Semua barang ini kegemaraan dady. Sy hanya susun bagi kemas elok2 di atas meja. Tiba-tiba dady masuk ke dalam bilik.. Nah! meradang lagi

Dady: sial punya anak!! kenapa kau sentuh barang2 sy hahh?!! Mau kena lagi ni !!

Kali ini dady ambil paip hos hitam utk melibas ke badan sy. Taukah sakitnya macam mana? Sakitnya sampai ke hati. Hanya Allah yg tahu betapa sakitnya sehingga sy terbaring meronta utk minta di lepaskan. Air mata ada tapi bunyinya tidak di dengari.. Sebaknya di dada menahan kesakitan ini. Mungkin saja parut di badan akan hilang tapi memori ini kekal dalam ingatan. Ya Allah ampunkan dady.. Sy sentiasa mengampuni kesalahannya..

Sy berlari ke mana pun memang tidak dapat lagi. Hanya menunggu terkena libasan hos tadi. Sy menangis meraung minta ampun tidak di layan lagi. Dady sudah lupa sy anak kesayangannya.. satu2nya anak yg dia ada. Setiap hari dady ingatkan diri sy ini membawa malang dan menyusahkan. Paling pedih ayat yg keluar dari mulut seorang bapa

Dady: bagus kau jual badan supaya kita ada duit! bawa faedah lagi..!!

Jual badan tu macam mana pula? Apa maksud? utk umur 9 tahun di suruh menjual badan? Sy binggung dan takut. Perasaan setiap hari hanyalah ketakutan dan kesengsaraan. Ya Allah sy berlindung di bawah langitmu..

Selepas memukul dady akan buat bodoh.. suruh masak. Sy berdiri terinjut2 kesakitan sambil pegang pinggang yg sakit. Kesakitan semalam belum hilang lagi malah di tambah lagi. Sy berdiri mengeletar takut bersuara tiada apa yg boleh di masak beras pun tiada

Suara sy perlahan “Dady tiada beras…” Sy bercakap pun dalam keadaaan mengeletar ketakutan dan menangis. Dady terus berdiri dan mencari benda lain lagi utk memukul. Kali ini wayar besi yg selalu orang guna buat jemuran. Tau macam mana rasanya? HAHA tidak boleh di bayangkan lagi. Garisan demi garisan.. Tetesan darah menitik, lebam sana sini. Sy halang dengan tangan.. lengan lagi di tarik kasar. Sy di humban ke penjuru dinding di tendang. Sakitnya perut dan kaki terkena kerusi.. “ampun… ampun dady……”

” ampun… ampun…. sakitnya.. dady sakit.. ampun…”

Dady: Kau memang anak sial! menyusahkan hidup! kenapa bukan kau yg mati!!!! bagus kau yg mati!!!!!!

Dady: mati kau sial….!!!!!!!

Apa saja benda di dalam rumah ini akan di hempas ke badan sy. Kepala sy sudah biasa terhantuk sana sini.. rambut di tarik sekuat hati. Sy hanya menahan tangisan. Dady bilang kalau sy teriak dia akan bunuh sy. Sy terpaksa menahan tangisan. Kadang air mata sudah kering.. Sy menjadi bisu tanpa suara

Lepas memukul dady akan keluar rumah kadang balik kadang tidak. Sy di rumah hanya hidup dengan minum air. kadang ada bubur kosong ataupun langsung tidak makan. Dady bilang jangan keluar rumah sebab takut orang nampak keadaan sy penuh dengan luka2 di muka dan badan

Dady sudah keluar rumah. Tinggal lah sy di rumah sendirian itupun rumah berkunci. Sesekali tu ada juga orang mencari dady tapi tidak tahu apa urusan. Ada juga pakistan tua yg datang menagih hutang. Dady sudah tidak peduli hutang atau apapun urusan di dalam rumah

Satu pagi

Tiba-tiba rumah kami di ketuk. Sy buka pintu pelan2 itupun dalam keadaan takut2. Rupanya kawan dady. Sy tidak kenal. dia bilang mencari dady

lelaki: adik.. uncle mau tanya dady ada di rumah?
Sy: tiada uncle..
lelaki: kenapa tutup pintu?
Sy: tiada apa2 uncle

lelaki tersebut sy panggil uncle sebab beza umur kami pun mau2 15 tahun. Lelaki tersebut suruh sy keluar duduk di luar rumah sebab dia tidak mau masuk ke dalam rumah. Jadi kami duduk di luar rumah bercerita. Lelaki tersebut kesian melihat keadaan sy begini. Tak perlu di cakap.. hanya melihat keadaan muka dan badan sy pun memang taulah apa keadaan sy sekarang ni

Lelaki: nama uncle randy..
Sy: …… (hanya diam)
lelaki: siapa nama adik?
Sy: isha

Randy: isha boleh panggil abang atau uncle pun boleh ja
Sy: ya
Randy: kesian dengan keadaan kamu sekarang ni.. mesti dady ada pukul isha kan?
Sy: (diam)
Randy: dady kamu ni baik bah orangnya tapi itulah gara2 syabu ni sudah memusnahkan hidupnya. Keliling pinggang hutang. kalah judi lah. lepas tu minum lagi.. hmmm
Sy: dady sy ada hutang kah sama uncle?
Randy: adalah tu..

Selepas dari hari tu uncle randy selalu datang ke rumah bercerita dengan dady. Memang uncle randy kawan dady entah rapat macam mana. Yang pastinya uncle randy sangat baik dengan budak hingusan macam sy ni. Uncle randy bilang dia kesiankan hidup anak kecil macam sy di dera dengan kejam. Sy merasakan sudah ada penyelamat sekarang. Uncle randy bilang sy mesti anggap dia seperti bapa sendiri. Uncle randy boleh mengantikan tempat dady. Terima kasih kerana ada juga manusia prihatin

Hampir setiap hari uncle randy dan dady berjumpa di rumah kami. Entah apa perbincangan sy pun tidak tau. Uncle randy kerap datang ke rumah bawa makanan KFC, McD dan macam2 lagilah. Inilah makanan pertama kali yg sy rasa cukup istimewa. Budak mana yg tidak happy dapat makanan dan di belai seperti anak sendiri. Uncle randy sudah menjadi bapa angkat sy.. Terima kasih kerana menjaga sy dengan baik. Merasa jugalah sy ada seorang bapa yg penyayang

Uncle randy juga rajin bawakan mainan dan bawa sy jalan2 ke taman permainan. Inilah saat yg sy rasa seronok di zaman kanak2 yg kurang kasih sayang. Sy sangat happy sebab masih boleh merasa permainan seperti anak-anak lain

Uncle randy juga selalu bawa makan di restaurant dan tidak pernah berkira. Rupanya dia bekerja di satu pusat kerajaan area sepanggar. Berduit dan semuanya serba lengkap. Uncle randy bilang dia mau mengambil sy sebagai anak angkat sebab dia pun banyak masa bukan ada isteri mau di jaga. Lagipun sebagai ehsan manusia uncle randy kesiankan hidup sy yg penuh dengan penderitaan. Sy okok sajalah sebab masih budak kan.. apa yg sy tahu uncle randy orang pertama yg paling mulia dan baik. Uncle randy menjaga sy dengan baik seperti anak sendiri. Sy bersyukur sebab merasa kembali di sayangi sebagai anak

Memasuki umur 10 tahun

Dady masih begitulah kadang balik rumah kadang tidak. Kadang naik angin kadang mau memukul lagi. Tapi semenjak ada uncle randy, dady jarang memukul lagi. Uncle randy selalu nasihat dady supaya jangan melepas geram dengan sy. Uncle randy juga kerap membawa belanja dapur jadi sy boleh masak. Dady pun tidak jadi menganas sebab ada makanan tersedia

Satu malam

Dady balik ke rumah dalam keadaan mabuk. Dady menghempas semua barang dan terbaring sana sini. Mengamuk entah apa2. Sy berdiri di sebelahnya kira mau betulkan keadaannya tidur. Dady pandang sy lain macam. Dady cuba merogol. Kuatnya pegangan tangan dady memang tidak dapat di kawal lagi. Sy kuatkan diri melawan. Dalam keadaan ketakutan sy cepat2 berlari masuk ke dalam bilik kunci. Dady meraung nama mamy ” Sayang… sayang….” Mungkin kerana muka sy lebih kepada mamy, dady fikir sy lah mamy. Ya Allah selamatkanlah sy di malam ini..

Sy kunci bilik rapat. Sediakan benda utk memukul. Sy hanya duduk ketakutan. Sy kena sentiasa bersedia utk selamatkan diri

Tiada apa juga keajadian malam tu. Sy nekad akan menyelamatkan diri atau larikan diri jika ada kes begini lagi. Selepas kes malam tu bukan setakat sekali. Sudah berkali2 percubaan merogol tapi sy tetap lari dan teriak. Dady tidak teruskan dia hanya terus meradang tidak tentu pasal. Takutnya sy di pukul tapi lebih takut bila cuba di rogol. Emosi di zaman kanak2 begini rupa?! Sy benci dengan bapa sendiri! Sy bukan saja ketakutan tapi trauma dengan keadaaan yg berlaku selama ini…

Bermacam2 alat seperti kayu besi dalam bilik sy sediakan. Takut kalau dady cuba merogol lagi sy kena lawan balik dengan cara apa sekalipun. Sy hanyalah budak berumur 10 tahun.. Dady kau tidak kesiankan sy kah…? Dady bilang kalau sy ni boleh di buang saja memang lama sudah di buang tapi sy anaknya. Dia terpaksa bertanggungjawab biarpun dengan begini cara…

Mamy… Satu saja sy mau cakap kalau lah nyawa boleh di ganti biarlah sy yg mati bukan mamy. Kenapa sy di lahirkan ke dunia ini? Sy tidak mengerti apa erti kehidupan itu.. Apa erti nilai kekeluargaan itu? Semuanya hanya kesakitan dan kesengsaraan. Mamy serulah namaku biar sy mati pergi bertemu mamy di sana. Ya Allah cabutlah nyawaku…

pagi

Awal pagi lagi dady sudah keluar dari rumah. Entahlah apa dady mau buat kerja pun tiada. Setiap hari sy hanya berharap uncle randy akan datang ke rumah bawakan mainan atau makanan yg sedap2. Terima kasih utk ehsan manusia yg berbuat baik

Tiba2 ada lagi mengetuk rumah

Pakistan: Assalammualaikum..
Sy: walaikumsalam
Pakistan: adik.. bapa ada di rumah?
Sy: tiada
Pakistan: bapa tiada keraja kah adik..?
Sy: tidak tau
Pakistan: ok. nanti bapa datang bagitahu sy mahu jumpa sama dia
Sy: ok

hmmmm banyak hutang kami sama pakistan ni. Bukan saja di sebabkan perabot di rumah tapi dady juga mungkin pernah meminjam duit dengan pakistan ni. Bukan saja pakistan yg datang menagih hutang. Pelbagai jenis manusia datang mencari dady.. Mungkin juga sebab urusan hutang atau serbuk putih yg selalu di ambil dan berbayar. Serbuk kegilaan dady.. ‘syabu’

Dari kejauhan kereta alza sudah sampai. yeyeee itu kereta uncle randy. Sy happy

Randy: nah makanlah dulu

Sy makan penuh selera dan di layan dengan begitu baik sekali oleh uncle randy. Biarlah lagipun dia anggap sy macam anak jugakan. Siap makan uncle randy akan bawa sy jalan2 di area kk. Uncle randy juga selalu belikan baju cantik2. Lepas tu hantar pulang macam biasa. Dkady..? mana kisah semuanya tu. Dady hanya hidup dengan dunianya main judi, hisap syabu dan moginum. Syabu adalah menu utama dady..

Syabu..? Methamphetamine atau ‘ice’. Sejenis dadah perangsang. Berbentuk tepung kristal. Sekali merasa hari-hari mau. Maklumlah orang syabu ni boleh merasa syurga itu dekat. Bila masa berimaginasi jadi ultraman pun boleh jadi. Sekali dos boleh membahagiakan diri boleh tidur berhari2. Rasa sakit semua pun hilang. High tahap gaban dewa dewi kama menjadi Tuhan pun boleh jadi. Bila sudah berhalusinasi dia boleh melihat dinosour.. ular besar. Berlari lah tu ketakutan lepas tu beraksi macam ultraman berlawan dia fikir menang lah tu haha. Tapi… bila ‘kicknya’ sudah hilang.. Nah ! Jadilah buas, jadilah pencuri, jadilah bermacam2 karakter… Pemikiran sudah kena racun kan. Jangan kan anak bini dia lupa.. Diri sendiri pun dia tidak sedar. Kenapa perlu memilih jalan ini..? Kerana manusia itu mahu rasa lebih hebat.. mahu mencuba.. kerana haram itu lebih nikmat. Walau apapun.. sesiapapun yg pernah terjebak dengan gejala ini sama-samalah kita ambil iktibar yaa. Mungkin ini pilihan sendiri ingin menjadi penagih.. Tapi beringatlah dalam kehidupan kamu ada orang lain hidup bersama kamu. Ini bukanlah jalan terakhir.. Masih ada sinar di hujung sana. ‘Kerana syurga itu bukan saja di penuhi oleh orang yg baik-baik tapi syurga itu di penuhi oleh manusia yg sudah bertaubat’

Sambung cerita balik haha..

Sedikit perubahan ada di dalam rumah ini sebab uncle randy selalu membawa barangan dapur. Uncle randy juga selalu belikan mainan dan keropok dll.. Bersyukur juga ada orang yg baik seperti ini dan langsung tidak ambil kesempatan. Uncle randy tidak pernah sentuh ataupun ambil kesempatan. Uncle randy tidak akan masuk ke rumah kecuali ada dady. Uncle randy sanggup duduk di luar rumah melihat sy bermain dan lepas dari tu baru dia balik. Apa keadaan kami di sini uncle randy sudah sedia maklum. Dia sudah tahu keadaan dady yg kuat memukul, berjudi, minum arak, hisap syabu dan cuba merogol. Uncle randy nasihatkan sy supaya sentiasa menjaga diri dan kena kuat melawan kalau dady cuba merogol. Uncle randy memang baik orangnya.. Terima kasih

Tapi benarkah orang itu berbuat baik mengharapkan balasan…?? Allahualam 😢

Jaan punching bag Part 3

Benarkah orang berbuat baik itu perlukan balasan?

Benarlah kata orang dalam dunia ni mana ada yg percuma. Masih wujudkah orang baik di dalam dunia ini? Bagi sy masih ada.. sebab uncle randy memang baik orangnya

Melonjak umur 11 tahun

Kehidupan seperti biasa. Sy tidak bersekolah memang masa depan tu tidak ada lagi. Cukup boleh membaca dan menulis saja. Sy tiada kawan sebab dady tidak benarkan bergaul dengan sesiapa pun. Tempoh 3 tahun dari umur 9 hingga 11 tahun sy hanya kenal uncle randy saja. Uncle yg baik hati menjaga sy seperti anaknya

Dady: Kau belum masak?!

Kadang sy tidak masak sebab dady bukannya selalu balik rumah. Tapi bila sudah balik rumah tanya pula sudah masak kah belum. Kalau belum… bersiap sedia lagi utk jadi punching bag

Dady: Kau bisukah?! Dady tanya sudah masak kah?!
Sy: be… be.. belum

Dady buka tali pinggang di seluarnya. Libasan tali pingang dari kepala ke badan. Di usia 11 tahun sy masih di pukul dengan kejam. Badan sy di tolak di hempas ke mana2 ja. Tapi pukulan tidak seganas dulu mungkin sebab dady ingat pesan uncle randy. Sudah puas memukul dady terus keluar rumah dan begitulah tidak balik lagi..

Umur 12 tahun

Memasuki umur 12 tahun rasa pelik pula. Sebab sy ada perasaan malu mau manja2 dengan uncle randy lagi. Sebab sy sedar sy bukan budak lagi. Sy sedar ada perubahan diri..

Pertama kali haid perasaan mula berubah. Mungkin sebab sy mula berfikir sy sudah jadi perawan. Tambah2 lagi buah dada baru mau tumbuh kecil. Sy mula memakai baju dalam. Sy pun kontrol cara pemakaian sebab takut juga dady cuba merogol sy lagi

Lain bah perasaan pertama kali haid ni.. panik dan gementar. Mau tak mau kena bagitau dady juga sebab kena minta duit beli modes dan baju dalam. Dady ok saja mungkin dia pun faham. Sy tidak mencantikkan diri macam budak2 lain pandai bergaya sebab tiada apa yg mau di gayakan. Lebih2 lagi sy takut nanti cubaan merogol dari dady lagi. Rambut paras dada cukup di ikat kemas dan pakaian serba tutup badan. Sy perasan diri semakin cantik. In real life writer bilanglah isha memang cantik. Writer ja yg tahu muka sy macam mana.. Sy seorang yg comel mungkin juga sebab masih muda hihi. Tapi perangai memang lemah lembut, bercakap pun tidak berapa. Sy seorang pendiam dan tidak suka berkawan. Andrea adalah orang pertama yg menjadi kawan. Nama penuh sy pun writer tau hihi. Andrea yg sudah tukar nama semua watak di sini.. thanks Andrea

Kembali ke kisah sy berumur 12 tahun

Kisah sy ni semuanya uncle randy tahu sebab dialah orang pertama yg menjadi kawan dan juga anggap sy sebagai anaknya. Entahlah kalau betul lah kan. Lelaki tetap lelaki. Dari usia 9 tahun sy hanya fikir uncle randy baik orangnya dan sy mahu ada bapa sebegini rupa

Malam

Sy tertidur di ruangtamu. Terlelap kepenatan sendiri dari mencuci kain dan mengemas rumah. Tiba2 dady tindih badan sy. Naik lagi halusinasi penangan syabu.. bau arak. Muntah sana sini. Sy mengelak sekuat hati tolak. Bergelut sekuat hati tendang dady. Sy semakin kuat utk melawan. Dady dalam keadaan mabuk memanggil nama mamy

Dady: sayang…. syg…

Dady cuba kiss dan merogol lagi. Sy tendang dady sekuat hati dia duduk tersungkur. Sy cepat2 berdiri dan masuk bilik kunci. Dady ketuk bilik sy tidak layan

Dady: buka pintu ni…!!!

Sy hanya duduk menangis dan bersedia dengan kayu utk memukul. Beginilah ketakutan yg sy hadapi.. ketakutan di dalam rumah sendiri dan dengan bapa sendiri

‘Kick’ syabu ni memang power. Boleh jadi power ranger super best power! terasa diri tu ada kuasa hebat sampai anak sendiri pun dia mau tibai. Dengan ketinggian sy sekarang ni.. rupa macam mamy lagi.. memang ‘batrip’ lah si dady sy ni mamy..

Bukan dady sudah hancurkan hati mamy? Boleh2 lagi dia ingat mamy. Pelbagai perempuan berganti2 di bawa ke rumah tapi tiada satu pun serius mau kahwin sama dady. Sebab perempuan tu pun ‘sepesyen’ sama dady penagih dan hanya mahu duit. Ada duit beli lah ‘batu’ (syabu). Bila tiada duit jual badan. Dapat duit, Free hisap batu bersama2. Maklumlah pasangan syabu ni lain sikit kicknya kalau tengah “bersama” mana kisah. Perempuan lawan dua tiga lelaki.. mana ada kisah. Semuanya ‘high’ dengan halusinasi masing-masing

⚠ Perangilah dadah! Jenayah itu membawa padah!⚠ Pesan nasihat dari Kementerian Kesihatan

Pagi

Dady masih kogutan tidur di biliknya. Uncle randy sudah sampai di rumah. Uncle randy mau berjumpa dengan dady hari ni katanya ada hal mau di bincangkan

Randy: sha dady mana..?
Sy: masih tidur tu uncle
Randy: sha tolong kejutkan dady aah..

Sy bilang tunggu sekejap nanti sy panggil dady. Tapi kenapa hari ini pandangan uncle randy berbeza sedikit? Uncle randy datang pun dalam keadaan pakaian yg kemas tidak seperti selalu. Sy hanya senyum dia pun senyum

Dady bangun dari tidur. Lepas tu mandi baru keluar duduk di ruangtamu dengan uncle randy. Seperti ada hal perlu di bincangkan. Sy mau dengar apa perbincangan dorang berdua. Sy berdiri di dinding ruangtamu. Rumah kami ni kecil ja di mana2 pun boleh dengar suara

Dady: jadi macam mana? apa fikiranmu?
Randy: bang dia mau kah tu?
Dady: ok ja tu..
Randy: ok nanti sy bawa dia jalan2 p kundasang dua hari ni
Dady: suka hati kaulah ran

Apa maksud perbincangan dorang ni? hmmm sy hanyalah manusia yg di bawa arus entah ke mana ikut saja lah. Sy dapat rasa dady ada agenda lain dengan randy. Biarlah apa pun terjadi sy redha dan pasrahkan diri

Selepas perbincangan mereka berdua tadi dady panggil sy keluar. Sy berpura2 dari dapur keluar

Dady: sha esok kau ikut randy p kundasang !
Sy: ada apa dady..?
Dady: jalan2 saja bah..
Sy: ok

Uncle randy memang biasa bawa jalan2. Tapi kundasang tu sy tidak tau mana tempatnya. Sy ikut sajalah.. Uncle randy kan baik orangnya lagipun macam bapa sendiri

Dady keluar lagi. Hanya sy dan uncle randy di rumah. Kali ni uncle randy ada lain sedikit. Dia duduk pandang lain macam. Tapi sy cuba tenangkan diri tak mau fikir bukan2. Bezanya sekarang sy tidak mau terlalu dekat dengan uncle randy sebab sy sudah besar. Biarpun dia anggap sy anak tapi kami tetap tiada ikatan darah persaudaraan

Randy: esok kita p kundasang ya… banyak tu tempat best2 di sana
Sy: yaka (happy)
Randy: Best tu tempat.. isha mesti suka
Sy: isha tak sabarlah uncle
Randy: haha.. sabar aah. Isha sudah makan?
Sy: belum
Randy: jum kita p makan

Kami keluar seperti biasa makan di satu restaurant. Lepas makan uncle randy kasi ingat esok kami jalan ke kundasang awal pagi. Dia akan ambil sy di rumah. Sy eya2 ja seronok juga sebab first time di bawa jalan2 jauh ni. Lagipun uncle randy bilang di sana banyak tempat yg menarik macam taman teh.. desa carter.. air panas dan macam2 lagi. Teruja dan happy

Esok paginya

Awal lagi alza sudah sampai. Sy pun sudah bersedia sepenuhnya. Sy hanya bawa beg kecil ja. Dady memang dari semalam tak balik2 rumah lagi. Mungkin sebab banyak duit lah tu boleh main judi. Kalau tiada duit biasanya sepanjang hari duduk di rumah marah dan memukul. Dady biarlah memukul sebab sy sudah biasa dari kecil tapi bila sudah imaginasi cuba merogol.. Sy sudah standby kayu utk memukul balik. Ketakutan ini hanya Tuhan yg tahu

Uncle randy start kereta dan jalan. Sy duduk diam2

Setibanya di area ranau

Uncle randy bawa jalan2 di sekitar kawasan yg ada di sini. Bestnya. Betul lah ada taman tea, desa carter, ada juga tempat yg banyak ikan2 rendam kaki. Memang bestlah.. Pertama kali sy merasakan inilah moment yg terindah dalam hidup

Uncle randy bawa sy ke poring. Tempat air panas. Pertama kali lah sy mandi air panas dalam kolam. Agak pelik juga bila uncle randy bagi sy bikini utk mandi. Uncle randy pula hanya pakai seluar pendek tanpa baju

Randy: isha pakai ni utk mandi..
Sy: eeee tak mau pakai lah.. sha malu
Randy: pakai ja.. sha masih budak bah. Tengok tu semua orang pakai bikini juga
Sy: hmmmm…

Di paksa dan terus di paksa. Pujukan demi pujukan akhirnya sy pakai bikini tadi.. Omoo.. boobs sy masih kecil. Nasib kena cover tu bikini. Punyalah seksi.. sy mandi penuh keseronokan. Biarlah ramai juga orang pakai bikini. Lagipun sy masih kelihatan macam budak. Uncle randy memberi layanan yg terbaik tanpa ambil kesempatan

Keadaan semakin petang. Uncle randy bilang kami akan tidur di sini saja sebab keadaan kabus bahaya jalan tak berapa jelas. Sy eya2 ja. Sebab sy memang percayakan apa saja uncle randy bilang

Setibanya di satu penginapan hotel di kundasang. Wowww. Pertama kali sy check in di hotel

Perasaan tu memang ada rasa lain sedikit. Tapi harusnya macam mana lagi? Dari kemarin lagi dady sudah warning supaya sy ikut saja dan layan uncle randy baik2 sebab randy baik sama kami. Rupanya maksud layanan tu lain pula

Di bilik hotel

Uncle randy bilang pigilah mandi. Sebelum mandi uncle randy ada hadiah mau bagi dalam satu bungkusan. Sy buka lah hadiah apa kali ni? Omooo…. lingerie aaah. ini kali lah

Sy: macam mana mau pakai ni? kenapa kainnya Jarang?
Randy: memang beginilah tu style pakaian dalam
Sy: eee… sy tak mau pakai!

Sy masuk dalam kamar mandi. Mandi lama. Sy berfikir kenapa uncle randy hadiahkan sy begitu? Adakah ini maksud dady sy kena layan randy baik2? hmmmm sy menangis dalam derasnya air

Siap mandi. Uncle randy masih menunggu di atas katil. Uncle randy masih memaksa sy pakai lingerie tadi. Masalahnya sy betul2 tidak minat pakai. Geli dan malu lah pakai kain begitu. Jarang dan menonjol

Uncle randy bilang dia mandi dulu. Sy mesti pakai lingerie malam ni. eeee…

Uncle randy siap mandi dia nampak sy sudah berpakaian baju biasa. Uncle randy bilang pakai lingerie tadi. Dia boleh tolong pakaikan. Sy tetap tak mau pakai. Tiba2 lagi dady call randy

Uncle randy bilang dady mau bercakap dengan sy

Sy angkat call dari dady. Ingatkan ada apa hal call malam2 begini. Rupanya dady kasi tau pasal si randy serius mau kahwin dengan sy. Dan dady mau sy melayan randy malam ni sebab randy akan jadi suami sy. hmm… sy letak telepon. Kecewa.

Uncle randy? Jadi suami??

Randy: ada apa tu..?
Sy: hmmm…

Sy: betul kah kau mau kahwin dengan sy?
Randy: oh dady sudah bagitau?
Sy: hmmmm…
Randy: isha jangan takut aah. Sy tidak akan sia2 kan isha. Sy mau jadikan isha isteri yg sah. Lepas kita dari kundasang ni kita akan kahwin
Sy: sy masih budak lah…!!
Randy: isha bukan budak lagi.. umur isha sudah 12 tahun kan?
Sy: hmmm..
Randy: sy tanya ja aah. isha sudah haid kan?
Sy: kenapa?
Randy: kalau isha sudah haid isha sudah perawan…

Sy terus tiada mood. begini kah lelaki itu? Sudah baik2 lalu mengharapkan balasan? Tiada benda lain yg lelaki mahu dari perempuan hanya itulah sebagai balasan. Umur sy baru 12 tahun.. Baru sekali haid sudah mau kahwin? Layak kah di jadikan isteri? Dady bilang sy budak yg tiada guna! Sekolah pun tiada! Tiada apa mau di tunggu. Lagipun dady tidak mampu menjaga sy lagi. Hidupnya makin susah mencari duit. Sy lagi dalam dilema ada orang baik macam randy tiba2 mau kahwin. Seolah-olah tiada pilihan lain lagi.. Sy duduk termenung

Randy terus2 memujuk bukan seperti memujuk anak selalunya.. Kali ini lain rasanya. Sy dapat rasakan bulu naik meremang bila randy cuba dekatkan diri di bahu. Randy pegang tangan sy dan nyatakan hasratnya kenapa bawa sy ke sini

Randy: sy sengaja bawa isha ke sini. Sy mau isha tahu sy sayangkan isha sebab itulah sy bertahan tunggu isha besar dulu
Sy: besar apa? sy masih 12 tahun lah! apapun isha tidak tau.. apa lagi mau jadi isteri orang!
Randy: isha sanggupkah hidup dengan dady isha?! kesiankan diri isha dulu.. Sy bukannya orang jahat. Sy janji akan jaga isha. percayalah
Sy: entahlah apa mau cakap..

Randy baringkan sy

Randy: isha jadilah isteri sy…? boleh
Sy: hmmmm
Randy: boleh tu. percayakan sy k

Siap percubaan pertama “bersama”

Pagi

Kami menuju pulang. Randy memang sayangkan sy sepenuhnya malah makin mengada2 mau di layan manja2.

Setibanya di rumah

Randy masuk ke dalam rumah kali ni masuk terus ke dalam bilik. Mau projek lagi. Sy bilang sakit bah. Randy bilang ok sudah tu.
Randy mandi bersiap2 mau balik rumah. Randy bilang esok kami akan nikah di sini. Terpaksa kahwin kampung sebab sy masih di bawah umur tidak boleh di daftar kahwin. Jadi esok kami akan di nikahkan oleh imam di rumah kami saja. sy happy

Randy: syg esok kita nikah di sini ya? biarlah kawin kampung dulu esok2 boleh juga daftar kahwin. Malam nanti abang datang bawakan baju kurung utk akad nikah ya?
Sy: eyaa.. terima kasih

Randy kiss sy penuh kasih dan cinta. Terima kasih

Malam

Dady baru balik rumah. Ini mesti kes kalah judi lagilah ni. hempas barang lepas tu badmood tiba2

Dady: isha kau sini dulu….!
Sy: ada apa dady?
Dady: si randy mau kahwin kau besok kan?!
Sy: ya
Dady: ngam laitu.. ada juga orang boleh jaga kita! Hidup kita ni susah betul! kau tu jaga suami bagus2! mesti pandai layan suami!
Sy: hmm
Dady: kalau sudah hidup senang jangan pula biarkan dady sendirian! kau dengar kah?!
sy: ya dady

Sy terus mengemas rumah. Esok kami akan di nikahkan disini. Siap mengemas sy mandi dan berehat. Baru saja melelapkan mata. Tiba-tiba Randy datang.

Selesai saja “bersama” randy tunjukkan baju nikah kami. Warna putih. Randy akan memakai baju melayu. Sy peluk randy tanda terima kasih sebab sudi merima sy biarpun tahu keadaan sy begini. Sy sudah nekad tidak mahu berfikir apa lagi sebab sy memang manusia yg tiada masa depan lagi. Apa yg di tunggu?? Tiada! Kalau sy duduk di rumah pun bila2 masa sy akan di jual oleh dady ataupun di rogol. Sekurang2nya sy ada suami yg boleh menjaga dan melindungi sy. Semoga kami kekal bahagia selamanya

Sy: Abang..

Buat pertama kalinya dari panggilan uncle jadi panggilan abang. Janggal jugalah. Tapi apa boleh buat sudah kenyataan

Sy: sudah makan..?
Randy: belum. jumlah kita makan di luar..
Sy: nanti abang beli barang dapur syg boleh masak
Randy: comelnya syg ni. okeyy

Kami keluar makan dady pun ikut sama. kami makan di satu restaurant area kk. Selesai makan kami pun menuju balik rumah. Dady bilang dia mau keluar sekejap. Dady janji balik awal pagi sebab kami mau di nikahkan dady jadi wali. Memang dady menunggu saat2 ini sy di miliki orang lain jadi bebanan dia tiada lagi. Kau seorang bapa juga kah? atau apa gelaran yg sesuai utk bapa yg perangai begini? Sy menangis dalam hati biarlah sy pendam kelukaan hati sendiri

Malam

Hanya sy dan suami di rumah. Randy ajak “bersama lagi”

Pagi

Kami di nikahkan oleh imam kampung saja. Asalkan sah kami jadi suami isteri. Dady menjadi wali. Entah berapa hantaran sy masa ini dady ambil semuanya. Sy tidak tahulah apa nilai diri sy di sini. Biarlah sy tidak kisah semuanya yg penting sy ada suami sekarang. Ada tempat sandaran dan mengadu suka dan duka

Majlis kecil-kecilan saja. Tiadalah meriah. Keluarga randy tiada seorang pun yg datang. Randy bilang keluarganya langsung tidak menyokong perkahwinan kami kerana sy masih budak mentah. Mama bapa randy langsung tidak merestui perkahwinan kami. Tapi randy tetap meneruskan niat utk mengahwini sy seadanya. Sy bersyukur kerana randy sanggup berkahwin dengan sy dan sanggup memilih sy walaupun di tentang oleh keluarganya

Tengah hari

Orang yg hadir tadi beransur pulang. Tiada yg hadir hanya orang2 masjid bersama imam tadi. Jiran kami pun hanya beberapa saja yg sudi datang. Memang ada negatif tu pemikiran sebab di usia muda begini kenapa mau sangat kahwin awal. Sedangkan mereka tidak mengetahui hal sebenarnya. Mana kesakitan yg sy tanggung selama ini

Randy: syg mari..

Mari apa hal lagi ni? mau lagi lah ni. entahlah beginikah rasanya baru berkahwin? perasaan apa yg sy rasa ni? sy benci dan geli. Macam keadaan tu tidak ngam bah di usia begini. Bayangkanlah usia anak2 lain yg berumur 12 tahun sibuk bah memikir peperiksaan UPSR. Saya? di tahap ini sudah. Tapi sy terpaksa akur dan pasrahkan diri

Sy: masih sakitlah..
Randy: tidak sudah tu

Randy terus membawa sy ke bilik. Sabarlah wahai hati dan badan. Bertabahlah sehingga yg termampu. Sy menangis di antara sedih dan duka. Entah mau berterima kasih sebab ada orang yg akan menjaga atau pun sy sudah di siksa hati dan batin. Rasanya seperti keluar dari mulut singa masuk ke mulut buaya pula. Sy hanyalah punching bag batin suami.

Siap “bersama” begitulah.. Randy bilang dia mau balik rumah sekejap. Begitu saja datang dan pergi? Sy menjadi punching bag lagi? Sy bersabar saja sebab randy suami sy kan. Dady pula memang jarang balik rumah. Mesti banyak duit sebab tu lah berjoli sana sini. Dady seolah-olah tiada anak. Sy tidak wujud lagi

Malam yg suram. Sy duduk di beranda rumah menangis meratapi masalah demi masalah. Ada Bapa tiada guna.. Sy di kahwinkan di usia muda entah adakah ini keputusan yg terbaik? Sy hanya binggung dengan keadaan. Sy lap air mata dan masuk dalam bilik sambung menangis

Randy belum pulang lagi mesti sibuk kali ni. Sy setia menunggu dan sudah masak. macam mana nak call? telepon pun tiada

Jam 8 malam

Randy sudah datang. Membawa bermacam2 makanan utk kami di rumah. Paling mengembirakan hati randy belikan sy telepon. Sy happy sebab ada telepon baru

Randy: syg…

Belum sempat buka telepon atau kemas barang2 tadi sudah lagi… tayangan punching bag batin . Selesai “bersama” macam biasa ja asal rasa seronok sedikit oklah. Randy terus pakai baju dan minta izin pulang

Sy: abg mau pulang? kenapa tidak tidur di sini?
Randy: tidak boleh syg. nanti keluarga abg tahu pasal kita
Sy: kan dorang sudah tahu kita dah kahwin..
Randy: abg tidak mau timbulkan apa2 masalah. Tunggu sampai semuanya reda nanti abg bawa syg jumpa face to face sama dorang k?
Sy: jadi sy macama mana lah ni?
Randy: kita terpaksa beginilah dulu k. Ada masa memang abg akan tidur di sini juga. nah ini duit utk syg
Sy: hmmm…
Randy: abg sudah belikan telepon baru kan? nanti abg call. ada simcard sedia sudah tu

Sy tiada apa mau cakap dan tidak pun di beri peluang utk bercakap. Seolah-olah hidup sy kali ini akan di atur oleh dua manusia iaitu dady dan suami. Randy terus jalan….

Sy berdiri di luar beranda rumah tiada hati mau melambai tangan pun. Hati sy kecewa kenapa randy buat sy begini? Sy tutup pintu dan masuk bilik

Di dalam bilik yg sunyi. Malam pengantin bersendirian. Sy lap air mata dan terus menangis. Sy buka telepon hanya perlu On saja semuanya sudah ready. Dapat buka telepon ja terus2 calling dari randy. Randy bilang dia risau tinggalkan sy. Dia pun send gambarnya sampai di rumah dan gambar keadaan biliknya. Besarnya tempat tidur. Sy eya2 saja. Randy bilang sy kena bersabar dulu sehingga keluarganya menerima baru dia akan bawa sy ke rumah keluarganya

Pagi

Terasa rumah ini makin sunyi sebab sy asyik berfikir mana suami.. hmmm. Sy buat bodoh jelah. Sy pun kena teruskan kehidupan ini. Sy duduk di ruangtamu

Pakistan: Assalammualaikum..
Sy: walaikumsalam
Pakistan: adik.. bapa ada?
Sy: Tiada
Pakistan: apa macam begini? sudah berapa bulan tadaa bayar?
Sy: hmmm minta maaf boss. Sy tidak tahu pasal hal2 ini. Nanti Sy bagitau dady ok
Pakistan: ok. sy jalan dulu..

Habislah sudah berapa kali pakistan ni datang menagih hutang. Dady pula jarang di rumah. Tidak peduli hal rumah. Sy pula biarpun ada suami sama ja seperti tiada. Randy pun jarang balik rumah. Randy hanya datang minta di layan.. sudah kepuasan baru keluar rumah. Sudah keluar tidak balik lah tu.. Setiap malam hanya di temani air mata..

Jaan punching bag Part 4

Setiap hari makin tekanan. Di usia 12 tahun hidup penuh dengan cabaran. 12 tahun sudah menjadi isteri. Pelik tapi benar2 menyakitkan hati. Dady pula bukan nya mau kerja lagi. Ada duit terus berjudi, moginum atau hisap syabu. Sy duduk memikir lagi.. Adakah lebih baik sy keluar dari rumah ni atau terus tinggalkan dady? Tapi kesian juga tinggalkan dady seorang diri. Dady mana ada keluarga di sini.. Sy mau lari ke mana pula..?

Tengah hari

Dady baru pulang itupun muka sedang marah. Sy diam tidak bersuara takut nanti kena lagi. Dady hentak kasut dan cuba lempar barang ke arah sy. Entah apa masalah lagi ni

Dady: Kau sudah masak?!
Sy: Sudah. Dady p makanlah
Dady: Nah kan bagus kalau kau awal2 kahwin! Hidup kita pun tidaklah susah macam dulu! Kau dengar sini baik2 jaga suami kau tu! Layan bagus2! Jadi kita pun boleh hidup senang. Si randy tu bagus bah kerjanya..
Sy: hmmm

Dady terus beredar. Hanya itu pesanan yg selalu sy dengar “layan dan jaga suami baik2..”. Dady tidak sedarkah sy ni baru meningkat remaja? Baru sekali merasa haid terus2 sy di kahwinkan. Pernahkah dady terfikir lebih bagus bagi sy besar dulu supaya boleh mencari kerja boleh mengubah hidup kita. Tapi kenapa jalan ini yg dady pilihkan utk sy? Kalau sy bersuara pasti di hambat lagi. Sy pun malu di pukul pada usia begini. Jiran-jiran kami pun semuanya sudah tahu pasal hal kami. Jiran menjauh tidak mahu ambil peduli. Tiada siapa mahu berkawan dengan sy lagi. Sy pun mana ada peluang utk berkawan dengan orang. Kehidupan sy hanyalah di dalam rumah ini. Sy sudah menjadi seorang yg pendiam dan malu dengan diri sendiri. Pernah sesekali dengar ejekan dan cerita yg sengaja di bagi dengar bila sy di luar rumah.. ‘Anak penagih… kau tengoklah keadaan dia tu..’ Ada lagi yg hanya ketawa pura2 merasa lucu padahal sy di hadapan mereka. Ada juga gosip ‘kecik2 gatal.. ikut lelaki..’ Lelaki itu suami sy. Biarkan sajalah.. Sy sudah lali dengan tomahan semua ni.. Kamu taukah ini bukan pilihan utk sy jadi begini!

Siap makan. dady mandi dan keluar lagi. Dady sudah warning biliknya tidak boleh di masuk lagi. Sy eya2 saja. Dady terus jalan….

Randy pula call satu dua kali saja. Itupun sekejap. Sy bertahan sajalah. Setiap hari sy hanya duduk dalam rumah menunggu malam dan siang. Rancangan TV menjadi hiburan, semua rancanagn sudah arif dari jam berapa ke jam berapa

Malam jam 7

Bunyi kereta alza sedang parking di luar. Sy berlari keluar. Happynya husband datang. Randy keluar membawa barang2 dapur dan sedikit pakaiannya

Randy: syg rindu abg tak?
Sy: hihi.. yaa
Randy: sudah masak?
Sy: sudah
Randy: comelnya syg ni..

Randy makan juga apa yg sy masak. Happynya kalau suami ada depan mata

Randy: jangan suka merajuk aah. malam ni abg tidur di sini
Sy: yaka??? yeyeeee..
Randy: sukanya dia..

Malam

Malam yg dingin dan sangat bahagia bila bersama dengan orang tersayang. Sy hanya dalam pelukan randy. Randy pun tidak mau lepas maklumlah pengantin baru kan.

Malam yg dingin tidur dalam pelukan suami lenanya di buai mimpi2 indah. Sy mula sayangkan randy sebagai suami. Tidak sangka pula lelaki yg dulunya di panggil uncle menjadi suami

Pagi

Dady memang tak balik rumah lah tu. Ada duit memang hilang dari radar susah mau jejak. Hanya sy dan randy di rumah. Sy sedia bangun awal dan sediakan breakfast utk kami. Randy pun bangun. Dia mau bersiap p kerja

Randy: syg buat apa tu?
Sy: buat sarapan.. abg p lah mandi

Randy kunci pintu rapat. Dia angkat sy di tengah2 ruangtamu. Ruangtamu yg penuh memori darah dan tangisan bila sy di pukul. Sy menahan sebak di dada. Mahu menangis utk apa? Tiada apa yg perlu di tangisi ini semua sudah nasib diri di perlakukan begini

Randy: syg please layan abg..
Sy: hmmmm.. (sy mau menangis..)

Randy: ok ok sorry.. syg jangan nangis..

Randy lembut2 membelai lagi. air mata mengalir sendirinya..

Randy: syg kenapa ni..?

Randy terus memujuk manja dan membelai.

Siap 1 lawan 1

Sy berdiri bersihkan diri dan sambung sediakan sarapan kami. Randy pun siap sedia utk p kerja

Sy sambung memasak di dapur. Tingkap dapur terbuka jelas kelihatan kawan2 sekelas masa darjah dua dulu sedang sibuk membawa buku sebab pagi ini peperiksaan UPSR. Yalah umur 12 tahun.. masih berpakaian seragam sekolah. Saya? Di sini tempatnya di dapur.. Bukan saja di dapur pelbagai cabaran di usia begini. Sy lap air mata dan teruskan mengoreng nasi. Mata sikit2 berair tapi sy tahan. Gugur juga air mata.. Sy lap dan terus berpura2 semuanya ok. Dan pasti OK

Kami sarapan bersama

Randy: syg malam ni abg tidak balik rumah aah
Sy: kenapa lagi?
Randy: Abg sibuk bah.. syg mesti faham abg k?

Selesai sarapan. Begitulah pergi lagi dan tidak balik2. Hmmm. Sy duduk dan cuba tenangkan hati sendiri. Kira ok jugalah kalau tiada randy sekurang2nya sy boleh berehat dari terus di sakiiti batin sy. Tidak kisah juga kalau suami meminta tapi jelas2 lepas “bersama” terus keluar. Apa lah maksud begitu? Bukankah suami isteri itu perlu berkasih sayang? Entahlah… sy masih budak yg tua lebih tahu. Biarlah randy tiada di sini dapat juga sy rehatkan diri TAPI risikonya bila randy tiada di rumah sy ketakutan oleh dady lagi. Hmmmmm….

Sy mula rindu sama randy. Yalah.. dia suami sy. Perasaan semulajadi timbul rasa sayang dan cinta. Tambah2 lagi randy selalu memberi kata2 semangat

Sy: Abg tidak malukah kahwin dengan isha?
Randy: Tidak.. sy cintakan isha. Isha lah org pertama yg abg cintai
Sy: macam mana kalau ada orang halang hubungan kita?
Randy: siapa yg menentang akan jadi musuhku.. kerana cintaku hanya pada cinta matiku
Sy: hihi

Randy: abang sayangkan isha..
Sy: 😊

Kata-kata semangat yg mendorong sy terus semangat utk menjadi isteri yg terbaik. Biarpun keadaan sy muda begini randy suka melayan karenah sy. Dia lengkapkan semua yg sy perlukan. Randy juga seorang yg penyayang. Rindunya sama randy…

Tiba-tiba

Dady masuk dalam rumah. Stress lagi

Kasut di humban begitu ja. Terus ke meja makan mencari makanan. Buka peti ais cari makanan. Sudah kenyang cuci tangan dan masuk bilik tidur. Sy mengutip apa saja yg dady hempas. Kemas piring dan cuci kasutnya yg tadi mau di buang p muka sy tapi tak mengena

Di celah2 bilik tiba2 sy ternampak lagi dady sedang sedut sesuatu. Sy dekatkan mata ke pintu bilik tengok apa yg sebenarnya dady buat. Dady sedang asyik hisap dan hembus serbuk putih yg selalu sy jumpa di biliknya. Memang inilah dadah syabu..

Sy cepat2 ke dapur takut juga kedapatan lagi. Tapi akhirnya dady nampak sy juga. Tau apa jadi..?

” ampun dady…. ampun…. sakit… ampun.. ya Allah sakitnya… dady isha minta ampun. Isha tidak sengaja.. ”

Dady tarik rambut sy. kepala di hempas ke dinding. Mungkin hentakan terlalu kuat ada darah mengalir dari rambut tapi sy tidak tahu lukanya di mana. Sy sapu kepala berdarah. Dady tendang sy di tengah2 ruang tamu. Dady mencari apa benda yg dia boleh jadikan bahan memukul. Tiada apa2 benda lagi sebab sy sudah buang. Dady keluarkan tali pinggang dan terus melibas. Kepala tali pinggang hinggap di kepala dan badan.. ya Rabbi sakitnya sampai ke hati

Dady: sudah sy bilang kan!!!!! Jangan ambil kisah hal dady!!!

Dady: kenapalah kau tidak mati2 ni..!!
Sy: isha sayangkan dady.. jangan lah buat begini lagi…
Dady: apa kau kisah?!!! Sial….!!!

Libasan tali pinggang makin kuat. Sy tahan tangisan tanpa suara

Dady: sial..!! Mati kau… !!!

Sy hanyalah punching bag. Macam pukulan ini sudah biasa. Sy tidak menghalang lagi. Biarlah dady pukul sy sampai mati. Kamu taukah apa perasaan bila menyerah diri utk di pukul? Rasanya macam mana? Hati perasaan ini menghantar mesej ke memori otak. Otak terus2 cuba mengingat dan mata ini melihat. Manakala badan memberi respon luka dan darah sakitnya pukulan ini. Bila mata melihat darah mengalir di badan sendiri.. memori terus menyimpan ini di dalam hati. Sakitnya ada di hati. sakitnya hanya Tuhan yg tahu. Berbaloikah pukulan ini tanpa ada kesalahan…? Tanpa kesalahan akan tetap di pukul. Mana hilangnya kasih seorang bapa? Apa kesalahan sy di lahirkan ke dunia ini? Apa kesilapan di sini? Hanya satu kesilapan terbesar kerana sy adalah anak seorang durjana bernama dady. Dady sy sayangkan dady… semoga Allah ampunkan dady

Akhirnya dady kepenatan sendiri memukul. Dady masuk bilik tutup pintu

Sy cuba berdiri.. sakitnya badan. Sy biarkan darah mengalir. Sy kemas ruangtamu dahulu.. sy memungut kasut dady tadi baru cuci piring. Selesai buat semua sy duduk dalam bilik. Pegang kepala terasa melekit dan darah sudah membeku. Sy check di cermin.. memang ada luka di bahagian kepala. Sy ikat rambut perlahan2. Lengan sy ada garisan tali pinggang. Bahu sy lebam. Sy buka baju sebab terasa sangat sakit di bahagian tulang belakang. Sy membelakang cermin tengok ada apa.. rupanya ada lebam besar mungkin terkena penjuru kerusi tadi. Sakitnya luka2 ini… sakitnya sampai terasa ke hati. Inikah memori terindah..? Hati ini… ya Allah! Semoga Allah ampunkan dosa-dosa dady

Sy baring dan menangis. Sy cuba call randy

Calling randy…. 📞

Sy: hello bang..
Randy: hello syg..

Randy: kenapa menangis ni..?
Sy: syg sakit..
Randy: Lahh… kejap lagi abg balik kerja nanti kita p klinik aah
Sy: ok. Abg cepat balik aah
Randy: ok syg

Sy bersyukur sebab ada randy tempat meluahkan segala kesakitan. Tapi benarkah orang itu sentiasa baik? Entah.. apa yg sy fikir hanya percayakan randy

Jam 5.30 petang

Randy datang tergesa2 risau sebab sy mengadu sakit. Randy fikir sy demam tapi sebenarnya sy lebam di pukul tadi. Randy mengamuk juga.. Randy berdepan dengan dady supaya sy jangan di pukul lagi. Kalau tidak randy akan bawa sy keluar dari rumah. Dady angguk2 macam menyesal tapi sy sudah arif dengan lakonan. Itu hanyalah sandiwara mana kan sy boleh keluar dari rumah.. siapa yg akan bagi dady makan? Ini semua drama

Kami menuju ke klinik. Sy di bagi ubat sapu dan ubat telan penahan sakit. Sy sayangkan randy.. pertama kali sy merasa sangat di lindungi dan ada tempat utk bermanja

Di rumah

Sy mandi. Siap mandi sy hanya berkemban sebab mau sapu luka tadi dengan krim sapu. Randy dekat tolong sapukan ubat.. Tapi bukan semata mahu menyapu ubat aah..Randy buka bajunya ajak “bersama”.. Randy pun seolah2 lupa yg sy sedang sakit.

Memang randy tidak pernah p***** di dalam. Katanya kami kena merancang jangan ada baby dulu. Sy ikut saja.. sy pun tak taulah kalau ada anak macam mana lagi. Layan saja lah

Randy puas saja sudah minta diri mau balik. Katanya ada urusan di rumah dorang hari ni. Hmmmm sy merayu tidak mau di tinggalkan lagi. Randy bilang sabar dulu. Kalau familynya sudah ok pasti dia akan bawa sy bersama ke rumah mereka. Sy di yakinkan dengan kesabaran menunggu masa utk berjumpa keluarganya.. Sy bersabar

Randy keluar rumah dan jalan

Sy di dalam bilik menyapu ubat di badan dan cepat2 pakai baju. Takut lagi sebab dady ada di rumah. Tidak lama begitu dady pun keluar jalan. Beginilah dady anggap rumah hanya persinggahan utk makan dan tidur kemudian jalan. Jejak tu randy pun ikut sama.. lepas main jalan… Sy hanya diamkan diri dan semakin hari sy jadi seorang pendiam. Mahu bercakap terasa mulut berat utk bercakap. Sy bisu kerana kata-kata mati dengan sendirinya

Sedikit kelegaan bila bersendirian di rumah.. Tenangkan hati sendiri. Terasa nafas lega bila tiada dady di rumah. Bila tiada suami sy rindu. Tapi ada baiknya randy tiada di sini juga. Bukan tidak sayangkan suami tapi caranya hanya datang bila perlukan ‘itu’. Sy mau rehatkan diri. Sy perlahan2 baring menahan sakit luka di badan dan tidur dalam air mata

Malam

Malam yg dingin ada hujan renyai2 di luar sana. Sy baring sendiri memikir nasib sampai bila begini? Kenapa sy di kahwinkan di usia begini? Mamy….. sy rindukan mamy..

Pagi

Kosongnya rumah ni.. Randy pula dari semalam tak angkat call. Hmmm sabar sajalah

Dady datang lagi dalam keadaan mabuk. Sy bersiap sedia utk selamatkan diri. Dady pegang tangan sy sambil panggil nama mamy “sayang…” sy tempis dan cepat2 lari ke ruangtamu. Dady kejar lagi.. kami bergelut lagi. Sy melawan.. cukuplah bila dady memukul sy tidak melawan tapi sy tidak mahu maruah sy sampai tercalar begini. Sy tolak sekuat hati.. Dady akhirnya mau memukul lagi. Sy berlari masuk ke bilik kunci. Di tangan sy ada kayu.. terasa jantung makin pantas dan sy mahu menjadi pembunuh… sy akan bunuh kau dady!!!. Ketakutan ini menjadikan sy berani utk bertindak. Sy istigfar banyak2 ya Allah selamatkanlah sy dalam lindunganMu

Dady tidak jadi memukul. Dia pengsan sendiri mengantuk tertidur di ruangtamu. Sy perlahan2 keluar dari bilik. Sy duduk di beranda rumah call randy. Randy tidak angkat call

Skip 6 bulan berlalu >>

Hari berlalu pergi memang tidak terasa masa itu berlalu pantas. Kehidupan sy beginilah ada suami macam tiada suami. Randy hanya datang rumah bila mau puaskan nafsunya. Biasanya hari sabtu dan ahad dia di rumah. Isnin hingga jumaat dia di rumah keluarganya. Sy pernah terfikir kalau randy ni ada isteri atau apakah? Randy memang bujang. Dia belum berkahwin

Pernah sesekali kami terserempak dengan kawan2 sekerja randy. Randy bilang sy hanya adik angkat. Ada sekali tu kami di 1borneo jalan2 sepupu randy ternampak kami berdua di sana.. Randy tetap akun sy ni adik angkat dia. Hmmmm

Sy: kenapa tidak mengaku sy ni isteri abg?
Randy: biarkan ja lah..
Sy: hmm

Sy memang tidak banyak cakap. Sy jadi pendiam.. pendam perasaan sendiri. Adakah suara sy ada nilainya..? Tiada. Baik sy diam

Perubahan randy pun ada beza sedikit. Tapi sy tetap percayakan dia malah sy mencintainya lebih dari diri sendiri. Randy pandai mengamuk dan menganas tapi tidak sampai tahap memukul. Randy hanya mahukan s*ks.. yaa ternyata memang s*ks

Hari berganti hari kehidupan seperti biasa. Hidup sy sudah serasi dengan punching bag. Yalah tempat lepas geram dady menunggu apa yg melibas ke badan sy. Punching bag seks dari suami apa yg di cucuk di badan sy relakan. Sekuat mana sy termampu sy cuba bertahan..

Setahun belalu usia perkahwinan kami randy tidak seperti dulu lagi. Hari raya randy bilang dia balik kampung berminggu2. Rindunya sy dengan suami. Tapi apa boleh buat randy tidak boleh bawa sy ke rumahnya sebab mama bapa randy tidak boleh terima sy. Sy kena bersabar.. ya randy bilang sy mesti sabar

Randy pula layanan makin kurang. Malah perangai menjadi dua kali lima dengan dady. Cepat marah. Suka hati datang dan pergi itupun selepas main. Randy tidak membagi duit lagi.. hanya keperluan rumah saja yg dia urus. Yalah sy tidak perlukan duit. mau ke mana juga pakai duit? Duduk di rumah ja pun.. tanah tidak pijak lagi. Sy hanya berfungsi bila di atas katil

Sy: abg malam ni jangan balik yaa.. tinggal di sini
Randy: tidak boleh syg. Mama sy macam tau sudah hubungan kita ni..
Sy: bagitau sajalah hal sebenar bah..
Randy: hmmm..

Hati sy makin tidak senang. Kalau eya pun family dia tidak restui hubungan kami tapi takkan lah kami suami isteri dorang tak tau? Sy makin curiga. Macam sy bilang suara ni adakah nilainya? Tiada. Sy hanya menunggu apa terjadi di hadapan sana

Tempoh setahun perkahwinan kami ni, sy berharap sangat utk mengandung tapi macam mana nak mengandung kalau asyik p***** di luar. Randy bilang dia tidak mau anak lagi

Siap saja berasmara randy jalan lagi.. Vroooom. Baliknya entah bila lagi. Sy berdiri depan pintu melihat kereta randy pecut laju. Hmmm… sy di tinggalkan lagi

Pagi
Ada call dari randy. Awalnya calling…. 📞. Sy angkat dalam keadaan mamai2 lagi ni

Sy: hello bang…
Randy: HOIIII PEREMPUAN!! (suara perempuan tua)

Punyalah bikin panas. Awal pagi macam bukan orang islam ja! tiada adat memberi salam. Sy dengar suara randy di dalam talian bilang “sudah lah ma.. mama tiada apa2 bah tu..”

Oh mama randy yg call guna telepon randy. Pertama kali sy dengar suara mama mentua. Mama mentua sy begini punya perangai?? ini kali lah

Mama randy: Apa hubungan kau sama anak sy hahh..?!

Sy tidak sempat menjawab. Dengar randy dalam talian bilangnya “kami kawan biasa ja tu..”

Mama randy: betulkah kamu kawan biasa ja?!
Sy: hmmm.. apa randy bilang?
Mama randy: kau tau kah sy ni mama randy?! Sy dengar2 kamu dua sudah kahwin? Di manalah kunu kamu kawin tu??!!
Sy: hmmmm
Mama randy: kau taukah?! Kami ni beradat! Yg kau tu entah perempuan murahan dari mana! Asal usul entah apa2!! Mama bapa kau tidak ajar kah??!!
Sy: sy minta maaf makcik (menangis)
Mama randy: kecik2 dah sundal!! Awas kalau sy jumpa kau memang siap lah kau! Perempuan tiada maruah!

Belum sempat sy menjawab sy dengar suara randy dalam telepon ‘mak kami kawan biasa ja tu.. ‘. Mamy randy sambung marah lagi

Mama randy: hoii perempuan kau dengar sini baik2! Sy tidak pernah setuju kalau randy mau kahwin sama kau! Kau ni masih muda lagi sudah gatal sangat mau kahwin! Apa dalam otak kau?! pigi sekolah pun tak mau! Berlaki mau pulak!!
Sy: Sy minta maaf…

Dengar dari dalam telepon randy dan mamanya sedang bergaduh. Randy bersumpah2 tiada hubungan dengan sy. Allahu… ya Allah sampainya hati. Patutlah selama ini randy tidak pernah membawa sy ke rumahnya rupanya memang hubungan kami dia rahsiakan dari keluarganya. Keluarga randy langsung tidak tahu randy sudah berkahwin

Randy ambil telepon dan mau bercakap dengan sy

Randy: Hello isha…

Tiba2 nama sy jadi isha. Randy takut lakonannya terbongkar

Randy: hello isha kau dengar kah…???
Sy: ada apa tu…? (Sy menahan tangisan)
Randy: kau bagitau sama keluarga sy sekarang kita hanya kawan. Tiada lebih2 dari tu
Sy: apa abang cakap ni…? (Menitik air mata…)

Randy: kau explain dulu bah kita tiada apa2..
Sy: sampainya hati..

Sy off telepon. Sy duduk tenangkan diri. ‘Tiada apa2 hubungan..?’ Haha manusia apa begini? Apa maksud semua ni? Orang yg paling sy percayai inilah orang yg akhirnya menyakitkan hati sy. Sampai hati kau randy..

Calling dari randy….📞 sy angkat juga

Randy: Hello isha kau cakap dulu bah…!

Randy paksa sy bersuara supaya keluarganya dengar penjelasan dari sy apa sebenarnya..

Sy: yaa… kita tiada hubungan apa2. Sy minta maaf..
Randy: NAH ..kamu semua dengarkah…??!!

Randy sedang yakinkan ahli keluarganya yg kami tiada apa2 hubungan. Kejamnya.. sy off telepon. Tidak mau angkat calling lagi. Hati sy kecewa. Meraung menahan sakitnya dada.. hampir sesak nafas menangis di awal pagi begini

Dari pagi tadi selera makan tiada lagi. Sy hanya duduk menangis. Sekejap2 sy ketakutan dengar bunyi kereta takut dady pulang. Sy mahu berdepan dengan dady ceritakan apa hal sebenar dan minta pendapat pasal hal kami. Rasa ketakutan kian terasa

Kereta dady sudah parking depan rumah. Degupan jantung makin pantas. Sy bersiap sedia akan terima apa saja kejadian kali ni. Mata sy bengkak dari tadi menangis. Sy cuba bercakap sebaik mungkin dengan dady, sebab sy betul2 mahukan pendapat dari dady kenapa randy buat sy begini. Sy perlu dapat pembelaan juga kerana ikut hukum agama sy adalah isteri yg sah. Betulkah sy akan dapat pembelaan? Haha hidup sy ni hanyalah punching bag. Mana mungkin ada pembelaan. Ibarat punching bag tunggu ia nya lusuh baru di buang.. selagi ia nya boleh di pukul pasti akan di hancurkan. Hancur… sehancur itulah hidup sy..

Dady masuk rumah seperti mau cepat keluar. Dady bilang dia ada urusan beberapa hari ni. Mungkin tidak balik rumah dalam 4 atau 5 hari. Sy eya kan saja. Tapi hati berdebar2 ketakutan

Sy: Da.. dady…
Dady: APA HAL?!! (mata merah baru habis hisap batu kali ni)
Sy: isha.. isha ada hal mau cakap ni. Dady duduk dulu lah

Dady duduk di kerusi. Sy duduk bersila di bawah berdepan dengan dady. Tangan sy sejuk ketakutan. Pandangan dady tajam. Sy takut dan mengeletar. Mau cakap atau tidak? Kalau tidak cakap nanti randy info duluan pasti lain jadinya. Sy kena kuatkan diri bercakap sebab sy perlu penjelasan dari dady. Kenapa sy di kahwinkan sedangkan keluarga randy tidak tahu pun. Dan sekarang apa harus sy buat. Pada siapa lagi sy mahu mengadu? Selaku orang tua.. sy harus di bela. Apa lagi randy bukannya pilihan sy sendiri. Tangan dan badan makin sejuk..

Dady: kenapa mata kau bengkak ni?!!

Terasa lutut dan tulang mengeletar teringat bila dady memukul. Suara sy perlahan ketakutan bertanya. Ya Tuhan… air mata sy gugur lagi

Dady: hoiii!! sy tanya kenapa kau nangis macam orang gila ni?!!
Sy: Da.. dady.. keluarga randy tidak tahu yg kami pernah kahwin. Kenapa begitu?
Dady: JADI…?!
Sy: isha.. isha mau tau apa patut sy buat lepas ni.. ?(menangis di antara takut bersuara dan di pukul)
Dady: mana randy?!
Sy: dia belum balik lagi..
Dady: kau yg tak pandai jaga suami…!! Kenapalah sial kau ni tak pandai habis2!!
Sy: Dady sy tidak tahu apa2..
Dady: bagus2 sudah ada orang jaga makan minum kita! Kau buat hal lagi! Kenapa tidak pandai jaga suami kau??!!!
Sy: macam mana juga.. perkahwinan kami ni kan di rahsiakan!

Sy sedikit memberontak. Tau apa yg sy dapat? Dady tampar begitu kuat! Muka sy merah kesan dari tangan dady. Terasa dunia berpinar sekejap. Seperti mau pengsan.. sy cuba bangunkan muka. Sekali lagi tamparan sekuat hati. Bibir berdarah.. sy hanya duduk tunduk menahan kesakitan. Ada darah lagi bercampur air mata. Bukan pun dapat pembelaan tapi pukulan lagi jawapannya. Sy menahan kesakitan dan bersedia utk di pukul lagi

Dady: sy pantang kalau di jawab..!!!

Dady: dady sudah janji tidak mau pukul kau! Tapi perangai kau ni! Memang mau minta pukul! Ada suami tidak pandai jaga!!!

Dady berdiri. Badan sy mengeletar ketakutan

Dady: Alisha kau dengar sini baik2! Kalau randy ceraikan kau! Taulah nasib kau !!!

Dady tidak jadi memukul tapi ugutan dady kalau randy ceraikan sy pasti sy akan mati!

Dady ambil begnya jalan. Lepas tu keluar rumah dan tidak balik dalam 4 hari ni… Kadang sy terus berfikir apa kesalahan kenapa sy di buat begini? Sy hanya tunduk menangis. Hati sakit sebab sy tahu randy tetap akan ceraikan sy dan sy bersedia lagi utk di pukul sehingga mati..

Ya Allah.. hapuskanlah air mata ini..

Jaan punching bag Part 5

Dady keluar begitu sajalah. Entah baliknya bila lagi… yg pastinya sy bersedia utk di pukul bila randy ceraikan sy

Sy call randy… kena reject. Call lagi di reject. Berapa kali call tidak di angkat. Akhirnya randy angkat call juga. Randy bilang malam nanti dia datang..

Dady keluar rumah dari jam 7.30 malam tadi. Sy masih duduk menangis kesakitan di pipi. Mata bengkak menangis dari awal pagi sampai sekarang. Langsung tiada makan. Keadaan tidak terurus. Rupa seperti orang gila kematian suami. Dari jam 7 lebih tadi sehinggalah jam 11.30 malam sy masih menunggu randy. Dengar2 bunyi kereta sy fikir itu randy. Bukan dia. Sy duduk lagi.. dengar bunyi kereta buka pintu lagi.. Bukan kereta randy. Sy kecewa.. hati sy sakit

Tiba-tiba

Ada bunyi kereta parking depan rumah kami. Sy berdiri buka pintu. Sy fikir itu randy. Bukan. Ini kereta proton saga merah. Sy cubuk di celah pintu. Amaa… terkejutnya sy seorang lelaki pakistan tinggi tagap berjambang. Kulit yg sangat putih. Muka serius. Berumur dalam lingkungan 45 tahun. Pakistan ni sy baru nampak. Entah siapa lagi ni? Amaaa lelaki tadi menuju ke pintu rumah kami

Lelaki: Assalammualaikum..

Sy buka sedikit pintu… “walaikumsalam..”

Lelaki tadi panik tengok keadaan sy. Yalah keadaan macam orang gila. Rambut serabai tidak terurus. Mata merah dan bengkak. pakistan tadi panik dan cuba membantu

Lelaki: adik ok kah?
Sy: ok
Lelaki: hmm.. bapa ada dalam rumah?

Sy geleng kepala tiada. Entah apa urusan tengah malam begini. Huhu. Tapi lelaki ni hensemboi, bermata biru. Tingginya. Sy hanya di bawah dadanya.. badan sasa. Kemas orangnya bukan seperti pakistan yg selalu datang ke rumah. Pandangannya penuh simpati

Lelaki: adik kenapa menangis? Mama adik di mana?

Menitik air mata bila di tanya ‘mama di mana..?’. Air mata gugur lagi. Pakistan tadi cuba tenangkan keadaan

Sy: mama sudah meninggal..
Lelaki: oh sorry. Sy minta maaf. Nama sy shakid
Sy: ok
Lelaki: kalau bapa balik bagitau sy mau jumpa sama dia
Sy: ok
Lelaki: adik jaga diri ok?
Sy: ok
Lelaki: sy jalan dulu. assalammualaikum
Sy: walaikumsalam

Sy tutup pintu lagi. Baru kaki melangkah masuk bilik dengar sudah bunyi kereta alza parking depan rumah. Hati gembira sebab itu suami sy.. yeyee randy balik juga

Sy laju buka pintu. Memang randy datang. Syukur lah. Randy masuk dalam rumah muka ada kencang sedikit. Sy terus2 peluk randy menangis. Randy peluk sy penuh cinta. Akhirnya sy berhenti menangis randy terus2 memujuk

Randy: sudah.. sudah…
Sy: abg jangan tinggalkan syg aaahhh…?
Randy: ya bah. Sudah jangan nangis. Abg datang sini bukan mau lihat tangisan…

Randy lap air mata sy. Terasa di sayangi kembali

Randy: sudahlah jangan nangis.. abg ada di sini sudahkan? Abg belum mati pun..
Sy: issshh abg ni cakap ke situ pula.. sy sayangkan abg
Randy: abg pun sayangkan syg..

Sy: kenapa pagi tadi abg cakap kita kawan biasa ja?
Randy: biarlah tu.. abg malas cerita pasal tu. Abg sudah datang sini bermakna rindu lah
Sy: sy sayangkan abg… (peluk husband)

Randy: sudah lah! abg datang sebab rindukan syg.

Randy: syg p lah cepat mandi..

Sy berhenti nangis.. terasa di sayangi lagi. Tapi ternyata semua ini hanyalah sandiwara.. sy di perlukan utk s*ks saja. Sy manusia kecil dan bodoh.. sy budak2 yg sudah di setting begini rupa. Sy tidak tahu apa nilai sy sama kau randy! Sy hanyalah budak hingusan yg terlupa sekejap betapa kau sakitkan hati sy pagi tadi. Sy terlupa dan sy tetap percayakan kau randy. Kesalahan sy kerana terlalu percayakan orang yg di cintai

Sy ke tandas mandi bersih2. Malam ni sy sengaja pakai lingerie kesukaan randy. Sy mahu belaian dari suami dan sy tidak mahu dia tinggalkan sy. Sy mesti berusaha utk memuaskan hatinya.. apa cara sekali pun sy mesti pertahankan rumahtangga kami

Allahi (Demi Allah) sy memang sayangkan randy. Randy yg memberikan segala rasa. Cinta, kasih dan sayang. Randy yg berjanji mahu menyelamatkan hidup sy yg hitam menjadi cerah. Sungguh banyak janji-janji sehingga sy bernafas hidup atas sokongan suami

Malam ni berbeza rasanya. Keganasan yg di buat2 entah marah atau benci sy pun tidak tau. Tiada langsung rasa rangsangan. Randy terus2 bertindak agresif. Sy fikir ini adalah cara terbaru. Sy layan. Tapi ternyata kali ini hanya menyeksakan.

Sy cuba bermanja2 tapi layanan tidak berapa. Randy acuh tak acuh. Siap perlawanan

Tidak lama begitu.. 20 minit kemudian

Randy: syg layan abg..

Minta di layan lagi. tapi kali ni dipaksa sehingga diperlakukan diluar tabi’e.

Keadaan sy tidak ubah di buat seperti binatang. Randy kau manusia beragama apa? Tahukah hukumnya di luar tabi’e apa? Kau memperbodohkan budak naif seperti sy.. merosakkan badan sy.. menyakitkan hati sy.. Dan malam ini sy tidak pernah ikhlaskan badan sy! Kau tidak ubah seperti perogol di luar sana. Semoga Allah ampunkan kau..

Puas saja randy terus ke tandas tidak mau pedulikan sy lagi. Sy dalam keadaan takut dan tidak tahu apakah ini berlaku di setiap orang yg sudah berumahtangga? Sy tidak pernah belajar mendalami agama.. apa lagi hukum2 rumahtangga. Sy budak mentah tapi kau randy? Cukup dewasa memangku gelaran suami. Mama kau bilang kamu berketurunan orang baik-baik. Kamu dari keturunan yg beradat. Tapi kenapa memperlakukan manusia kecil begini?

Lepas dari tandas randy datang dia arahkan sy bersihkan diri dulu. Sebab dia ada hal mau bincang. Sy berdiri kaki mengeletar kesakitan dari area perut, pinggang dan dubur. Sy bergerak pelahan-lahan ke tandas. Sy hanya mampu menangis menahan kesakitan dubur yg terkoyak. Sungguh pedih, sakit dan berdarah

Siap dari tandas sy masuk ke bilik sambil memegang perut kesakitan. Keadaan bilik ada satu beg randy sudah mengemas bajunya. Sy panik cepat2 pakai baju. Randy seperti mau marah

Randy panggil sy duduk di ruangtamu katanya ada hal perlu di bincang

Randy: duduk lah dulu

Sy duduk di sebelah randy tapi randy lepaskan tangan sy. Randy bilang duduk di kerusi sebelah. Kenapa seperti tiada rasa cinta lagi? Bukan sebentar tadi dia melakukan sesuatu yg dasyat?? sy menangis. Randy tidak peduli. Baru saja tadi sy di perlakukan di luar tabi’e olehnya. Kenapa randy berubah gaya? Adakah lelaki itu pemusnah?

Randy: Begini.. kalau mama sy call kau cakap ja kita hanya kawan k?!
Sy: kita kan suami isteri. sudah kahwin pun
Randy: jangan cakap banyaklah!
Sy: kenapa mama abg call marah2 pagi tadi? apa masalah?

Randy macam stress. Kejap duduk kejap berdiri

Randy: sebenarnya mama dan keluarga sy tidak pernah tahu kita sudah kawin..!!!
Sy: hmm.. bagitau lah sekarang
Randy: sy memang tidak mau keluarga tahu….

Suasana menjadi sepi. Air mata halus jatuh sendirinya. Sy lap dan terus tunduk menangis teresak-esak.. Apa salah sy? Kenapa sy di rahsiakan? Randy bilang dia malu berstatuskan isteri macam sy. Anak penagih dan tiada masa depan. Allahu Akbar.. tabahkan hati..

Tiba-tiba randy bersuara

Randy: Alisha..

Sy pandang suami dengan keadaan mata berair. kenapa nama sy di sebut penuh?

Randy: ALISHA BINTI ABDULLAH SAYA JATUHKAN TALAK TIGA KE ATAS KAMU

Sy di antara binggung. Sy sudah di cerai? TALAK 3 ?? Sebab apa? Sy menangis sekuat hati. Randy pandang sy lagi

Sy: kenapa apa salah isha?
Randy: keluarga sy sudah carikan jodoh lain. Dan sy akan berkahwin hujung bulan ini. Sy sayangkan keluarga sy.. Sy terpaksa ikut apa mereka cakap
Sy: Tapi kita pun sudah kahwin kan..?
Randy: abg minta maaf perkahwinan kita ni mereka langsung tidak tahu. Kalau lepas ni ada yg bertanya isha cakap ja kita hanya kawan biasa k?
Sy: sampainya hati abg…. sy sudah sayangkan abg. Abglah orang pertama yg sy cintai dan percayakan. Sampai hati abg kan?
Randy: Lepas malam ini sy tidak akan cari kau lagi!
Sy: abang… (menangis)

Tiba2 randy berdiri. Kali ini rasa ego dan angkuh! Sungguh2 gayamu! Yaa sy akan ingat sampai bila2. Kaulah manusia yg pasti kena sumpahan pada diri sendiri. Kifarah itu ada di mana2. Randy kau di mana sekarang? Kenapa sedikit zarah tiada belas kasihan utk sy? Kalau benar kau malu sebab sy anak penagih dari awal kau tidak patut musnahkan hidup sy! Kau manusia yg mengambil kesempatan ke atas anak terbiar seperti sy.. Semoga Allah ampunkan dosa-dosa kau di malam ini. Ya malam terakhir kau liwat sy! Dosa kau ceraikan sy tanpa sebab! Dan semoga Allah ampunkan segala niat kau selama itu…

Randy: Sy sudah ceraikan kau. Jangan ganggu sy lagi!
Sy: begitu saja…..? Abg tak kesiankan sy kah..? Baru tadi abg sakitkan sy begitu! (Menangis sambil memeluk randy)

Sy menangis. Melutut. Merayu di kakinya. Sy tahu kalau randy tinggalkan sy pasti akibatnya parah. Randy tolonglah kesiankan sy. Kerana cinta sy sanggup menjadi perempuan simpanan sampai bila2. Biarlah rahsia sy sanggup. Randy sy hanya ada kamu…

Randy: sudahlah! Kau tak faham kah ni?! Kau tengok bah keadaan kita ni?!
Sy: maafkan syg.. kita boleh mengubahnya..
Randy: kau ingat sy selesa kah tinggal di rumah kamu ni? Sebab itulah sy tidak mau tidur di sini! Banyak nyamuk! Keadaan kamu ni kan… hisssss !!
Sy: kita menyewa lah di luar. Bawa syg sama2.. syg ikut abang. Mau?
Randy: Mau menyewa di luar?! Macam mana mau sewa? Sedangkan kahwin pun sembunyi!!
Sy: abg sudah janji bawa syg hidup di luar sana.. abg janji cintakan syg. abg janji berikan hidup yg terbaik. Mana semua janji2 abg?
Randy: sudahlah! Janji memang tidak semua di tepati!
Sy: abg.. sy merayu jangan tinggalkan syg..
Randy: Sy tidak boleh teruskan hidup dgn kau! Keadaan kau begini! Bapa kau begini! Sy yg pelihara kamu berdua! SAMPAI BILA…???!!!!
Sy: abg tolonglah sy….
Randy: bapa kau tu penagih! Padanlah muka kau! Selama ni sy pun bertahan juga.. keadaan rumah kau ni lagi! Sy penat sudah!!!
Sy: abg.. syg minta ampun.. jangan tinggalkan syg (menangis sepenuh hati)

Randy: kau taukah??!!! BINI BOLEH DI CARI! TAPI KELUARGA TIADA GANTINYA !!! (Randy teriak di depan muka sy)
Sy: abang… sy janji akan jadi isteri terbaik..
Randy: Sudahlah!! Sy sudah ceraikan kau. Kau masih muda. Pasti ada lelaki yg akan lebih bertanggungjawab dan terima kau seadanya..

Randy berdiri. Sy peluk randy sekuat hati. Menangis sekuat hati..

Sy: abang… jangan tinggalkan syg
Randy: hisss…. sudahlah…!!

Randy tetap jalan. Langkah inilah yg terakhir dia berada di rumah kami. Sy terduduk menangis di depan pintu. Keretanya memecut laju. Tiada lambaian perpisahan. Tiada apa yg tertinggal di sini lagi. Sy bersama air mata. Sy berdiri melihat kereta randy jalan begitu saja. Sy hanya mampu menangis. sampainya hati kau randy. kau sudah menghancurkan hidupku. Baru saja tadi kau liwat memperlakukan sy seperti binatang. Kau sakiti badan, hati dan perasaan sy. Kau sungguh kejam!

Menurut randy dia akan berkahwin dengan seorang nurse. Pilihan keluarganya. Randy pilih perempuan tu sebab dia ada masa depan yg cerah. kalau bersama sy apa yg ada..??? Tiada. Sy teringat semua janji-janji palsu.. Randy bilang sanggup menerima sy seadanya. Cintanya besar buat sy.. sy lah orang pertama yg dia cintai. Tapi kenapa? Kerana hati manusia itu cepat berubah.. sy pegang dada menahan kesakitan

Randy tidak pernah cerita kami sudah berkahwin dengan keluarganya . Semuanya sudah di rahsiakan dari dulu lagi. Sampai hati betul lah.. Beginikah sifat sebenar lelaki? Bukan menyelamatkan tapi hanya mengambil kesempatan lalu meninggalkan. Randy.. kau dengarkah? Malam ini hati sy bersumpah kau tidak akan pernah senang di kemudian hari

Dua tiga hari selepas randy ceraikan sy, hidup makin tidak terurus. Biarpun sy masih budak tapi sy punya perasaan. Sy sudah sayangkan randy. Tapi kenapa dia buat sy begini? Dia janji berikan sy kehidupan yg baru. Tapi semuanya bohong..

Tiga hari ni memang sy seperti orang gila tidak terurus. Sy dalam ketakutan matilah kalau dady tahu pasal hal ni lagi. Hati sentiasa berdebar2 menanti hari akan di pukul mati. Sy mengemas rumah pastikan tiada benda tajam yg dady boleh gapai utk memukul lagi

Pagi

Dady baru pulang dari entah tiba2 marah. Dady sudah tahu berita dari randy bahawa randy sudah ceraikan sy. Dady sangat marah. Mata dady merah dan sy tahu pandangan ini kejam. Syaitan !!. Dady mula mengambil beruti umban di kepala sy. kemudian melibas kayu ke badan sy sehingga kayu tadi patah dua. Dady mencari hos hitam utk memukul. Garitan luka2 makin terasa. Pedihnya… rambut sy di tarik dari satu sudut ke satu sudut dan di tendang. Darah dan air mata tidak dapat di bendung lagi. Ya Allah tolong lah sy… Selamatkanlah sy.. Wahai manusia2 di luar sana datang lah sekarang ke rumah kami. Bantulah sy. Sakitnya ini hanya Allah yg tahu.. Air mata di tahan. Jeritan hanya di dengari dari hati.. Tiada suara. Ya Allah selamatkanlah sy. Suara dady hanya kedengaran

Dady: anak membawa sial!! ada laki tak pandai jaga!! Apa juga kau sudah buat sampai laki kau lari…?!

Sy: ampun kan sy dady… ampun… lepaskan rambut sy… ampun

Dady: kenapa bah bukan kau yg mati!!!! Bagus kau mati ikut mamy kau !!! Sial…..!!!

Badan sy mengeletar kesakitan. Mamy… mamy bawalah sy mati… mamy..

Dady makin menganas. Pukulan dari bermacam2 benda di lemparkan. Segala barang dady hempas di kepala sy. Beruti segala kayu apa saja dia ambil utk memukul. Sy menangis tanpa suara. Tangan menahan mulut dari bersuara. Kali ini pukulan sehebat2 pukulan. Sy terpaksa berdiam diri sebab malu juga kalau jiran2 nampak keadaan kami begini. Lagipun utk apa orang lain tahu? Akhirnya sy tetap tinggal di rumah neraka ini. Dady memang sekuat hati marah tanpa belas kasihan. Dady mahu membunuh sy hari ini. Biarlah kalau takdirnya sy akan mati. Tiada apa yg perlu ku tunggu lagi. Bersedia saja utk mati

Sy pengsan sekejap dady tarik rambut hempas kepala sy dinding

Dady: anak tiada guna!! Mati kau !!

Tiba2

Pakistan bernama shakid tempoh hari masuk ke dalam rumah

Shakid: MashaAllah… bayya kenapa pukul anak?
Dady: Baguslah dia mati!
Shakid: Astagafirullahalazim. Sabar baii..

Dady memukul lagi dengan hos hitam tadi. Tapi shakid halang. Ya Tuhan sy berterima kasih sebab ada manusia yg datang selamatkan sy di hari ini. Sy cepat2 berlari masuk bilik. Kunci. Sy hanya mendengar dari luar perbincangan mereka berdua

Akhirnya dady berhenti memukul. Dady duduk bercerita dengan shakid

Sy di bilik duduk dalam keadaan kepayahan. Sakitnya bukan alang-alang dari hujung rambut ke hujung kaki. Rambut yg tidak bernyawa ini pun merasa kesakitan ini. Sy pelahan bergerak terasa tulang belakang dan pinggang sakit. Darah menitik dari hidung dan badan. Sy lap dan hanya tersenyum.. Apa rasanya melihat kesan pukulan ini? Air mata sy lap lagi. Inikah nilai diri sebagai anak? Mamy… sy rindukan mamy… Sy mahu mati bersama mamy. Ya Allah cabutlah nyawaku..

Sementara suara dady berbincang dengan shakid. Shakid bukan seperti pakistan yg lain datang mengutip hutang rumah ke rumah. Shakid seperti orang kaya. Shakid dan dady kawan begitulah. Sebab dady ada pinjam duit 6 ribu dari shakid

Shakid: bayya hutang 6 ribu bila mau bayar?
Dady: sy tiada duit lagi.. kau kahwinlah sama anak sy!
Shakid: Astagafirullahalazim.. anak bayya masih kecil. Tadaa kasihan kah sama anak?
Dady: sy bagi kau free pun boleh! Menyusahkan bah ini anak!
Shakid: MasyaAllah bayya! Sy tadaa tau mau cakap apa..
Dady: kau kahwin sama dia.. jadi kira langsai ja hutang sy tu

Kahwin lagi? Ya Allah kenapa dady begini? Sampainya hati dady. Sy di jadikan tempat melangsaikan hutang. Boleh juga di bagi percuma? Adakah sy begitu menyusahkan hidup dady? Sampaikan sy boleh di bagi pada sesiapa tanpa nilai? Dady kau dengarkah ni..? Luahan hati sy… Sy ampunkan dady. Sy sayangkan dady

Shakid: sy tidak boleh baii. Isha masih budak..
Dady: kau try dulu.. kau pun belum kahwin kan? Sampai bila bujang?
Shakid: sy belum fikir mau kahwin..
Dady: berapa umur kau shakid?
Shakid: 47
Dady: Nah ngam lah tu.. kahwinlah apa mau bujang lama2 o. Sy kasi sama kau lah

Pakistan tadi terkial-kial juga dengar penjelasan sebegitu. Memang shakid lelaki tua yg tidak pernah berkahwin. Shakid kesiankan diri sy ni.. Kenapa budak sekecil sy ni di dera sampai begitu sekali. Pakistan tadi berfikir panjang. Lelaki bila sudah ada peluang apa lagi? Terang2 kan sy memang boleh melangsaikan hutang dady. Dan akhirnya..

Shakid: Kasi besar dulu lah baii.. berapa umur dia?
Dady: 13 tahun
Shakid: itu macam kah? Bayya sy tadaa boleh kawin sama dia. Tapi kalau umur dia 15 tahun sy boleh kawin lah
Dady: bah dari kau sajalah..

Menantikan usia sy 15 tahun sudah ada rancangan tersedia. Huhu mau nangis atau tidak? Sy lap air mata. Duduk di belakang pintu. Darah dan air mata tiada nilainya. Kenapa sy rasa diri tidak berharga? Kenapa sedikit pun sy tidak di sayangi dady? Dady sy ni anak hasil cinta dady dengan mamy. Salahkah sy di lahirkan ke dunia ini? Dady dendam kerana sy anak membawa sial sebab sy lah punca dia di buang keluarga. Tapi adakah semua ini sy minta?

Sy mahu merasakan dunia luar itu.. bernafas seperti orang lain. Sy mahu rasakan kasih sayang seorang bapa. Dady lupa sy anak manja.. Dady lupa apa makanan yg sy suka. Dady lupa sy lah penyambung cinta dia dengan mamy. Kenapa Allah tarik nyawa mamy? Kenapa ujian ini ada pada sy? Sy manusia yg terpilih utk ujian sebesar ini. Ya Allah sy minta ampun jika ibu dan bapa sy pernah membuat kesalahan di masa lampau… ampunkan dosa mereka. Dady… dengarlah sejahat2 layanan dady ini sy tetap sayangkan dady. Mungkin Allah takdirkan sy begini dengan hati ini yg tetap sayangkan dady. Ramai yg bilang dady isha jahat! Penagih! Penghutang! Apa saja gelaran itu. Sy tetap sayangkan dady.. Kalau ada doa yg termakbul inilah doa sy. Sy mahu dady sayangkan sy biar sedikit zarah

Skip dua bulan >>

Di usia muda seperti ini umur baru 13 tahun. Sudah menjadi janda dan memang tiada masa depan lagi. Entah menunggu mati pun ajal belum sampai. kerana mati itu sudah tertulis di atas sana. Kalaulah sy ada kuasa sakti pasti sy mahu ghaib di dalam dunia ini. Sy hanya berdoa dan bersabar

Sy baring di katil selama beberapa hari tanpa mandi. Sy hanya mampu duduk sekejap. Lepas dari tu baring lagi. Hanya minum ubat tahan sakit dan ubat sapu. Yalah mana luka nak sembuh kalau setiap hari rumah ini adalah bahang neraka. Beberapa bulan ni juga sy bersendirian di rumah. Kerinduan pada suami hanya Tuhan yg tahu.. Bukan suami lagi tapi bekas suami. Randy pasti sudah berkahwin

Beberapa kali sy cuba call randy tidak berjawab lagi. Nombor sudah tiada dalam perkhidmatan. Randy… abang… suamiku tahukah sakitnya ini..? Penderitaan ini…? Kau berikan sy sebuah kehidupan utk percaya cinta itu wujud. Kau buat sy percayakan kau! Tapi akhirnya kau tinggalkan sy begini. Randy kau balik lah ke sini.. Sy merayu…

Mahu cari randy ke mana lagi? Tiada alamat ataupun sebarang info berkaitan. Ternyata semuanya janji palsu. Bagaimana sy meneruskan hidup? Di usia begini keadaan sy lebih teruk dari binatang. Lebih baik menjadi binatang mungkin hati dan perasaan itu tiada.. Sy benci menjadi manusia!!!

Selepas beberapa hari, sy sembuh sedikit tapi parut tetap ada. Terpaksa memakai baju panjang lengan. Sy pun lama sudah tidak memijak tanah. Sesekali ada jiran lalu depan rumah sy cerita sekejap lepas tu masuk balik ke dalam rumah. Sy tahu jiran kami hanya tahu bergosip dan memandang rendah pada kami. Sy hanya senyum.. Anak2 jiran seboleh2nya mengelak tidak mau bergaul dengan perempuan seperti sy ni. Jijik sangat kah sy ni? Kenapa penilaian manusia begini? Tidak pernah bertanya dan cuba membantu? Malah membanding2kan kehidupan orang lain. Sy masuk ke dalam rumah tutup pintu

Pagi

Dady keluar dari hari tu entah ke mana itu urusan dia. Sekarang dady baru balik ke rumah itupun bau minuman dan terus masuk bilik. Balik ke rumah hanya mandi dan tidur ja.. Kalau sihat badannya memang memukul lagi lah tu. Sy mandi cepat2. Semuanya kena bersedia takut juga kalau ada dady di rumah nanti cubaan merogol lagi

Di kamar mandi sy melihat kesan pukulan masih ada di badan. Banyak garisan dan darah2 beku. Bengkak sana sini. Pedihnya bila terkena air.. sy hanya mampu menahan tangisan sendiri. Sungguh2 sy ini tiada gunanya. Benarlah sy hanyalah seperti ‘punching bag’ hanya tempat untuk melepaskan geram

Tiba-tiba

Shakid datang lagi. Seperti ada perbincangan serius dengan dady

Dady: Belum ada duit lagi bayar..
Shakid: ok baii..
Dady: kau kahwinlah bah sama anak sy!
Shakid: yaa itulah sy datang hari ni. Sy setuju mau kawin sama isha tapi tunggu dia umur 15 tahun. Sekarang tadaa boleh baii masih budak 13 tahun
Dady: bah oklah tunggu dia 15 tahun. Kau kasi langsai saja hutang tu habis cerita
Shakid: ok baii.. boleh kah sy bawa isha keluar jalan2?
Dady: dari kau sajalah..

Dady senang2 saja atur kehidupan sy begini rupa. Pakistan tua ini sy tidak kenal dia.. kenapa? Sy sudah kira di jual cuma bezanya sy di kahwin juga. Tapi apa nilai perkahwinan kalau seksanya begini rupa? Setiap hari dalam ketakutan akan di kahwinkan dengan pakistan tua. Tiada siapa yg akan tahu hati dan perasaan ini. Nilai diri sudah tiada lagi..

Ya Allah.. hapuskan air mata ini. Berikanlah sy sedikit kebahagian dalam hidup. Cukuplah keseksaan hidup sy begini… sy manusia kerdil perlukan bantuanMU

Ya Allah
Ya Rahman
Ya Rahim
Berikanlah sy kehidupan yg baik di hadapan sana… Aaamiin ya rabbal alamin.

Jaan punching bag Part 6

Terima kasih kepada semua readers yg mendoakan sy dan terus2 memberi kata2 semangat. Sy tidak dapat membalas semua komen dan mesej sebab sy sekarang sibuk membina kehidupan baru di sini. Setiap hari mengharapkan nafas baru semoga ia nya menjadi satu kenyataan. Doa kalian semua akan sy sematkan di dalam hati dan menjadi kata2 perangsang utk sy terus lebih maju ke hadapan. Sy sangat2 menghargai semua doa kalian yaa. Buat kakak Andrea yg bertungkus lumus menghasilkan cerita ini dan menyusun ayat satu persatu menjadikannya satu cerita yg penuh emosi. Cerita yg membuatkan sy sedar luahan hati selama ini telah di dengari dan menempatkan hati pelbagai pihak seperti diri sy sendiri. Terima kasih kerana menjiwai watak isha di dalam penceritaan ini.. ISHA SAYANG KAMU SEMUANYA.. ♡

Ketakutan ini hanya Allah yg tahu. Dengar cerita pakistan tadi sudah setuju utk berkahwin dengan sy. Matilah sy.. Sy nekad mahu larikan diri. Yaa!! sy mau lari di malam ini…!! Sy masih mendengar cerita dari luar

Shakid: ok baii.. boleh kah sy bawa isha keluar jalan2..?
Dady: dari kau saja bah..

Tiba-tiba pintu di ketuk

Tokk tokkkk

Sy buka pintu pelahan. Kayu di belakang sudah sedia di tangan. Kalau apa jadi jadilah. Sy sudah tidak kisah! Sy mau jadi pembunuh! sekalipun sy sanggup! Sy tidak suka pakistan tua ni! Sy takut di rogol!! Mata sy merah dan tangisan tadi reda

Sy buka pintu. Shakid pula yg ketuk ni. Apa hal lagi? Sy dengan kayu bersedia. Pandangan shakid penuh simpati..

Shakid: adik jangan nangis.. sy bawa adik jalan2. Mau?
Sy: (geleng kepala tidak)
Shakid: jangan begini… Sy tadaa jahat. Sy mahu bawa isha keluar saja. Jangan fikir bukan2 ok??

Suara dady menyampuk di ruangtamu dengan mata merah yg sengaja di besarkan. Suara yg penuh penegasan dan amaran

Dady: alisha kau ikutlah jalan sekarang! Kalau tidak mati lah kau sy kerjakan!

Hos hitam tadi masih ada di hadapan dady. Sy kecewa, sedih dan takut. Shakid pula berdiri di hadapan angguk kepala cuba tenangkan sy. Shakid bagi aksi supaya sy lap air mata. Kenapa pandangan shakid sayu? Mata shakid pun sedikit berair.. sy pandang shakid. Shakid pujuk lagi

Shakid: sy janji.. sy bawa adik jalan bukan buat apa2. Ok? Bapa masih mau pukul tu..

Sy minta izin mau bersiap2. Akhirnya sy ikut juga. Buat apa sy di rumah? Hos hitam tadi masih di sana. Bila-bila masa pasti kena lagi. Tapi dalam hati inilah kali terakhir sy pasti akan lari di malam ini

Siap saja. Shakid bawa sy keluar dari rumah. Dady begitulah rasa lega bila sy tiada di rumah. Sungguh2 kah sy ini anak yg menyusahkan? Sy masih mahu menangis.. tapi cuba bertahan dan terus diam

Shakid bawa sy masuk dalam kereta proton saga merah. Sy duduk di sebelahnya. Sebesar2 manusia shakid ni. Sy takut. Tapi sy ada persedian sendiri kalau apa2 terjadi sy pasti akan lari

Shakid bawa sy makan terlebih dulu. Sy tiada selera makan. Sy hanya duduk dan diam. Biar shakid saja yg bersuara. Selesai makan shakid bawa jalan2 di tanjung lipat. Adakah pertama kali sy melihat indahnya tg.lipat ni? Bandar kk kelihatan jelas dari sini.. cantiknya tempat ni. Ramai orang.. hati sy tersenyum.. hanya di hati bicara.. shakid pandang sy tapi dia faham sy baru melihat keadaan ni. Selama ini randy hanya sekali dua bawa sy di 1B itupun mengaku sy ni adik angkatnya. Sy tiada kesempatan meneroka dunia luar. Sy sudah di bentuk sebegini rupa.. harusnya apa lagi sy perlu minta? Tiada…. Sy berhenti menikmati keindahan pantai. Dunia seperti hitam kembali

Cahaya matahari jam4 petang memang panas. Kulit sy jadi merah. Shakid lagilah… merah habis. Siap berjalan di tepi pantai kami duduk. Ramai orang pandang kami.. pandangan serong lah tu, yalah budak hingusan dengan lelaki pakistan tua. Shakid ok saja dia tidak peduli semua tu. Shakid bilang duduk di bangku dulu…

Shakid: isha sy tanya.. kenapa bapa pukul itu macam?
Sy: 😊

Senyuman di buat2. Mata mula berair. Sy pun tertanya2 kenapa sy di pukul? Apa kesalahan sy? Apa dosa sy? Semuanya tidak berjawab. Sy diam dan tunduk sambil goyangkan kaki.. berpura2 ok

Shakid: sha jangan menangis..

Sy makin tunduk angguk kepala yaa sy tidak mau menangis. Tapi kenapa air mata ini jatuh sendirinya? Sy tetap berpura2 ok. Memori sy cepat berfikir shakid orang kedua yg bilang “jangan menangis..” Tapi benarkah ada manusia boleh hentikan tangisan ini? Adakah mereka berkata benar? Macam hanya satu tempias saja sy di jadikan isteri sementara. Hidup dan impian sy sudah musnah. Sy tidak tahu apa erti masa depan… Sy bodoh sebab percayakan manusia itu sendiri. Sy angkat kepala berpura-pura ok. Sy pandang shakid

Pandangan shakid, mata biru dan hensem bah dia ni. Sesekali dia senyum memang semanis senyuman. Shakid seorang yg tegas luaran. Dan sy tidak tahu kalau shakid jenis yg macam mana lagi

Shakid: Bapa tidak patut buat isha begini.. sha masih budak. Isha sakit kah?
Sy: tidak… (Sy pandang laut. Cuba yakinkan diri tiada kesakitan)
Shakid: Dady isha mau kahwinkan sy sama kau. Tapi sy tidak mau sebab kau masih budak

Sy diam. Dan sy jadi pendiam. Sy tidak mahu bersuara lagi. Suara yg tiada nilainya

Shakid: Bodoh bah dady kau tu! Kerja asyik main judi. Suka main perempuan. Hutang sana sini tadaa mau bayar..! Tengok anak lagi jadi mangsa..
Sy: ….
Shakid: isha kau setuju kalau kita kahwin?
Sy: (no respon)
Shakid: sy mau kahwin sama isha kalau isha sudah 15 tahun. Isha mau kahwin sama sy?
Sy: hmmm…
Shakid: sy tidak kisah apa cerita lama isha. Kalau sy jadi suami isha pasti kasi senang hidup isha

Sy tiada setuju mahupun angguk mahu kahwin. Shakid bilang dia sudah fikir masak2 dari hari tu lagi. Memang dia mahukan sy sebagai isterinya. Dia ikhlas. Randy pun bagi janji yg sama. Entahlah

Selesai dari berjalan tadi shakid hantar sy depan rumah. Memang betullah shakid langsung tidak sentuh sy pun. Shakid bawa jalan tadi supaya dady tidak pukul sy dan dia pun mau nyatakan mau kahwin dengan sy. Sy sudah nekad malam ini atau pun hari akan datang sy mahu larikan diri. Semua ni menyakitkan hati…!!!!!

Shakid terus jalan. Sy masuk ke dalam rumah. kosong. Dady sudah keluar agaknya. Sekarang sy plan utk melarikan diri. Sy masuk ke bilik kemas barang2 ke dalam satu beg sandang. Sy nekad mahu lari.. entah lari ke mana. Itu kemudian fikir. Duit? Sy memang tiada duit.. kalau ada 10sen pun memang sy lah manusia paling bersyukur. Ini memang kosong.. tidak mau fikir lagi. Malam ini sy pasti lari

Siap packing barang. Sy ambil selipar dan jalan. Hati bermonolog sayu ‘ Wahai rumah.. ini bukan syurga lagi. Rumah ini neraka. Ruangtamu yg kosong kenapa? Sebab semua isinya sudah pecah di badan ini. Kenapa sy di takdirkan begini? Dady maafkan sy.. sy mesti pergi jauh dari sini. Sy minta ampun.. Terima kasih kerana menjadi bapa sy di dunia ini’

Sy pelahan kunci pintu rumah. Sy tidak mahu pandang belakang lagi. Sy harus ke mana malam begini? Jalan pun tidak berapa tahu. Sy ikut laluan kereta yg selalu kami limpas. Sy berjalan sedikit rasa takut dengan hantu.. takut dengan manusia. Bermacam2 perasaan. Tidak apa malam ini sy mesti lari..

Sy nampak ada busstop di hujung sana. Sy duduk dulu. Buka handphone. Siapa perlu di hubungi? Tiada. Sy off telepon. Sy akan cuba jual telepon ni dengan sesiapa yg lalu supaya ada duit

Tiba-tiba

Ada seorang lelaki datang. Sy mengeletar ketakutan tapi cuba kuatkan diri bercakap. Dengan muka yg tidak terurus, sy baru berdiri lelaki tadi mengelak dan terus cepat2 jalan. Adakah muka sy begitu teruk? Sy duduk balik. Menunggu orang lain lalu lagi..

Ada seorang kakak. Sy beri salam dan minta pertolongan. Kakak tadi duduk di busstop kesian. Kakak bilang dia tiada duit utk beli telepon ni. Kakak hanya kesiankan sy dan cuba membantu. Akhirnya kakak tadi memujuk supaya sy ikut ke rumahnya. Dia cuba menolong. Mau tak mau sy terpaksa ikut. Memang sy ketakutan.. apa lagi otak sentiasa berfikir kalau dady tahu apa akan jadi? Sy berjalan sambil tengok kanan dan kiri. Bunyi kereta lalu lalang sangat kuat sy takut itu kereta dady

Setibanya di rumah kakak tadi. Memang keluarganya ok dan baik. Sy di suruh duduk. Taukah pandangan asing bila kita menumpangkan orang lain di rumah? Sy menahan tangisan. Sy berharap ada bantuan di malam ini. Malam ini sy minta izin mau tidur di sini. Mama bapa kakak ni memang baik. Sy baru terasa lega.. syukur

Dorang tanyalah sy dari mana dan kenapa begini rupa? Kamu taukah bila sy cakap bapa sy si anu tu… Sy cakap dari kampung ini, anak si ini… pandangan mereka lain macam. Berubah muka. Sy tahu memang dorang negatif sudah

Makcik tadi tiba2 bersuara..

Makcik: oh kau anak si anu tu. adik.. bukan apalah makcik minta maaf. Kami tidak dapat tolong adik. Sebab kami tidak mahu ada masalah. Kenapa adik lari dari rumah?
Sy: Entahlah makcik..
Makcik: macam mana begini..? Kami takut bapa adik datang sini buat kecoh..
Sy: sy minta maaf makcik. Boleh sy tinggal di sini dulu?
Makcik: boleh. Tapi kalau bapa kamu tau macam mana?

Orang mahu menolong pun takut. Sebab dady sudah terkenal dengan penagih dan banyak hal yg dady buat di luar sana. Sy berstatuskan anak penagih. Kalau sy nekad tidur di sini tidakkah sy akan menyusahkan mereka? Sampai bila pula sy boleh menumpang di sini? Sy berdiri minta diri tapi berat hati juga keluarga ni lepaskan sy. Sy faham. Sy pun tidak tahu kalau sy cerita masalah sy pasti menjadi buah mulut semua orang. Kampung ini sudah lali dengan keadaan dady. Tapi mereka tidak fikir dady ada anak yg tidak berdosa di buat begini. Tiada cuba memahami tapi hanya mau menjajah cerita. Tidak apa.. Sy faham. Sy tidak mau menyusahkan semua orang. Sy diam dan mau jalan

Kakak tadi pun tidak tau mau buat apa. Dia negatif sebab sy ni anak penagih. Anak pencuri.. Sy faham. Sy tidak mau menyusahkan orang. Lagi2 sy tahu kalau dady mengamuk habislah bergaduh dan orang lain akan terlibat

Sy keluar dari rumah tadi. Kaki longlai. Sy terpaksa berpatah balik ke rumah. Sy mahu lari ke mana malam ni? Tiada hala tuju

Sampai di hadapan rumah. Sy duduk di luar rumah. Pedihnya hati. Betul2 penagih syabu itu sampah masyarakat sehingga tiada ruang utk mereka. Apa yg paling kejam? Anak terlibat sama.. Entah2 sy pun sudah termakan hasil jualan haram. Sebab itulah tiada orang akan percayakan biar sedikit kebaikan lagi. Mereka pun takut sy akan membawa pengaruh jahat sama anak mereka. Bersabarlah wahai hati. Siapa manusia yg mau pungut diri sy? Diri sy yg sudah rosak! Diri yg tiada masa depan! Orang semua menjauh.. yaa langit itu lebih dekat dari manusia sekeliling. Sy menangis bawa beg masuk ke dalam rumah

Pintu di kunci dari dalam? Ya Allah ada dady kah di dalam? Sy cuba bertenang kawal pernafasan sendiri. Hati berdebar kencang. Di malam ini? Adakah sy akan kena lagi? Bahang neraka terasa lagi..

Sy ketuk pintu pelahan. Dady buka pintu. Mata merah.. marahnya sudah jelas. Sy berpura2 masuk. Masuk saja.. rambut duluan di tarik. Sy terjatuh. Dady tutup pintu. Memang sy tiada kudrat melawan lagi. Adakah dady kisah air mata ini? Jangankan memujuk kesian pun tidak! Malah ambil apa saja barang lempar lagi. Sy hanya mengelak takut tercedera lebih parah. Begitulah kalau ada dady yg durjana. Malam ini nyawa saja masih mampu bertahan.. nafas sudah tersekat2 sakitnya di dada

Buat readers di luar sana ada yg bertanya kenapa sy bertahan sekuat ini? Kenapa tidak lari? Ini adalah jawapan sy ‘kerana inilah yg perlu sy pertahankan seorang bapa yg sy sayang. Kenapa tidak berlari? Buat apa lari?! Sedangkan orang menyelamatkan pun tidak pasti. Kenapa tahan di pukul? kerana diri sudah di latih begini. Kenapa tidak lapor polis? Kalau lah ada yg memberi akal fikiran utk budak sekecil ini. Kalau lah sy ada kawan utk berkongsi rasa.. ternyata langit itu lebih dekat dari manusia. Kalau saja mamy sy ada di saat ini adakah hidup sy begini? TIDAK. Ini semua tidak akan jadi! Mamy sy di bawah tanah itu masih berdoa utk sy supaya mendapat kehidupan yg lebih baik! Bersyukurlah kamu masih punya tempat bergantung hidup dan berkasih sayang. Dan kepada yg mengelar diri sy bodoh.. bersyukurlah kerana sebaik2 kehidupan yg Allah s.w.t telah berikan buat kamu..

Dady: kau mau lari..?
Sy: tidak da.. da.. dady ampun
Dady: habis apa dalam beg kau tu?! Sial!!
Sy: ampun…. dady sakit..

Pukulan demi pukulan. Amaran dady sekali ini saja.. Sebab dady sudah bagi tunjuk batang besi ini akan berakhir di perut sy. Ya Allah..Dengan keadaan sy yg kecil ini.. kurus lagi. Setiap pukulan mengena di mana2 tulang. Sakitnya… Sy menangis meminta ampun? Apa dosa sy??? Apa dosa sy yg perlu di ampunkan? TIADA. Dosa sy sebab menjadi begini.. ada dady begini! Sy cuba berdiri menahan sakit. Mengeletar seluruh badan.. kaki cuba berdiri tapi lutut tidak dapat menampung beratnya badan. Sy tersungkur sendiri. Dady hanya buat bodoh. Rupanya dady sedang asyik dengan serbuk putih di biliknya tadi. Akhirnya dady berhenti memukul dia sambung menghisap syabu

Sy cepat2 masuk ke dalam bilik tutup pintu. Kayu sy ambil dari bawah katil. Sy peluk kayu sekuatnya bila-bila masa sy akan memukul. Badan bergegar ketakutan dan kesakitan

Tapi sampai ke subuh tiada juga dady menganas. Sy tertidur di depan pintu.. sakitnya badan. Setiap kali tidur angan2 terakhir hanyalah mau mati dan tidak perlu di sedarkan lagi. Biar mati sekali dalam tidur. Tapi setiap hari sy bersyukur sebab di berikan peluang utk bernafas lagi di dunia ini

Pagi

Dady keluar dari biliknya. Sy bersiap sedia takut kalau ada benda akan di lempar lagi. Sy berpura2 sibuk di dapur mencuci piring. Dady datang minta makanan. Sy ketakutan sebab tiada apa yg boleh di masak lagi

Dady: kenapa belum masak?!
Sy: hmm.. mm.. da.. dady tiada apa boleh di masak
Dady: kau kan!!! Menyusahkan betul!!
Sy: dady jangan…… !

Sy sangga tangan sebab berfikir dady mau memukul lagi tapi sebenarnya dady tidak memukul. Dady kau sedarkah betapa takutnya sy dengan seorang bapa? Sehinggakan apa pun tindakan dady hanyalah ketakutan buat sy. Apa yg keluar dari mulut dady tidak pernah menyenangkan hati ini. Hanya ketakutan….

Dady: sha kau dengar sini baik2.. !!

Sy pandang dady ketakutan. Terasa mengigil dari isi kulit hingga ke tulang. Rambut tidak bernyawa pun merasa kesakitan ini. Tapi kenapa bila sy pandang dady.. sy teringat dady seorang penyayang dahulu kala. Ada terbit muka mamy di wajah dady.. Dady kau lupakah muka sy ini ada muka dady? Badan yg dady dera ini adalah sebahagian nyawa dady. Sy tunduk menahan tangisan. Dady dengan suara tegas..

Dady: isha kau kahwinlah sama pakistan tu!
Sy: sha tidak mau
Dady: Dady mau kau kahwin sama dia! Mulai esok kau layanlah dia bagus2
Sy: dady sy tidak mau.. (menangis)
Dady: jangan macam2 sana! Shakid bilang tunggu umur kau 15 tahun. Dia mau kawin sama kau! Bagus bah dia tu.. kaya lagi..
Sy: dady sy tidak mau kahwin..
Dady: sampai bila?! Kau ingat ada lagikah mau kawin sama kau?!! Sudah!!!!

Hari berganti hari. Hidup sentiasa dalam ketakutan. Sy memasuki umur 14 tahun. Tiada apa yg perlu di tunggu lagi. Kadang sy menunggu di luar rumah berharap randy akan datang ke sini memujuk ataupun mengambil sy sebagai isterinya lagi. Tapi langsung tiada khabar berita. Tempoh setahun ini hanya utk memulihkan hati sendiri. Susahnya utk melepaskan cinta pertama. Sy ingat memori kami, sejak dari kecil lagi sy hanya ingat randy begitu baik tapi kenapa akhirnya begini? Kenapa dia hina sy? Mungkinlah dady dia hina kerana diri dady sendiri. Tapi kenapa sy di libatkan? Hanya kerana sy punya darah daging sebegini akhirnya tempias ke sy juga? Randy kau apa khabar? Kau hilang entah ke mana. kali terakhir dengar berita call dari mama randy masa tu itupun penuh dengan cemuhan dan hinaan. Mama randy bagitau yg randy akan berkahwin dengan staf nurse. Jangan menyundal sama suami orang! Jangan ganggu randy lagi! Itulah khabar setahun yg lalu. Sekarang tidak tahu apa terjadi dan randy memang tidak pernah sesekali mencari call atau mesej lagi. Biarlah sy berdiam diri. Selama ini sy hanya duduk di dalam rumah. Tiada istilah jalan ke mana-mana. Tanah pun langsung tidak berpijak kecuali ada benda yg mahu di pungut terjatuh dari rumah ataupun mengutip sayur di belakang rumah. Memang sy patut tinggal di dalam gua yg gelap tidak nampak manusia dan manusia pun tidak melihat sy lagi

APA YANG ADA DI HADAPAN MATA ITULAH YANG KITA PERRCAYA. Dan inilah yg sy lihat setiap hari. Tiada siapa yg boleh menerima sy lagi? Di hari akan datang belum pasti lagi.. tapi sy dapat rasakan ia nya pasti lebih menyakitkan hati. Ini adalah perjanjian di antara dady dan shakid. Saya? apa hak sy di sini? Tiada..

Semenjak kejadian melarikan diri dari rumah malam tu, dady tidak memukul lagi. Shakid sudah warning kalau dady pukul sy lagi shakid akan ambil tindakan. Terasa juga ada tempat perlindungan lagi utk berteduh. Shakid tidak seperti randy.. sebab shakid seorang yg pandai mengambil hati dengan bercerita. Kadang sy tersenyum sendiri. Jangankan makanan atau benda, apa sekali pun semuanya dia bagus. Paling penting shakid punya adat.. dan sy melihat shakid sebaik2 manusia yg penuh adat…

Di rumah yg sunyi.. tiada apa2 lagi. Kembali seperti dulu. Keadaan makin berbeza sebab shakid memang baik orangnya. Sangat2 bagus dan penyayang. Dady bilang sy kena sentiasa bercantik2 supaya shakid suka sy. Tapi ternyata shakid bukan memlilih kerana rupa memang dia cintakan sy sehingga kini. Ternyata sy memang cintakan shakid..😢

Dady sudah rancang kesemuanya masa depan sy akan jadi begini. Sy hanya mengikut apa saja yg akan terjadi. Tapi sy bersyukur kerana sy pernah merasai cinta itu dari shakid

Dady bilang shakid seorang yg kaya. Sebenarnya dia ada 4 buah kedai sendiri di area XX. Huhu… memang cukup kaya. Setiap kali shakid datang ke rumah bukan lagi tujuan menagih hutang tapi hanya melihat keadaan sy sihat atau tidak. Shakid tidak mau sy di dera lagi. Tiada ambil kesempatan malahan shakid ajar sy jaga kehormatan diri.. pemakaian macam mana.. macam2 nasihat

Sepanjang tempoh 2 tahun sy mula melonjak ke 15 tahun. Shakid lah yg menjaga kebajikan sy. Memang semuanya serba lengkap dan sy merasa senyuman ada di sini. Cuma cinta belum pasti. Saat ini sy hanya takut utk cintakan manusia lagi. Tapi ternyata sy pernah cintakan shakid selama itu dan cinta shakid adalah sebesar2 cinta buat sy.. terima kasih

Sambutan Tahun 2016 >>

Tahun sy memasuki umur 15 tahun. Adakah di tahun ini? berkahwin lagi? Usia masa ini belum memasuki 15 tahun. Cuma bila ikut pengiraan tahun memang sy berumur 15 tahun. Hati sentiasa berdebar kerana sudah tahu apa akan jadi di tahun ini

Pagi

Dady tidak ke mana-mana dari semalam. Pagi ni pun dady bersiap sedia seperti menunggu tetamu

Dady: isha kau p mandilah.. pakai kemas2 sikit!

Sy ikut arahan dady. Memang sy tahu kenapa dady suruh sy mandi dan bersiap2. Ini sebab dia mahu berjumpa dengan shakid lagi. Sy mandi sambil menangis. Adakah sy betul2 akan di kahwinkan dengan pakistan tua tu? Ya Tuhan…

Siap semuanya. sy duduk di hadapan dady

Dady: isha kau dengar sini aah.. Hari ini pakistan nama shakid tu akan datang sini. Dady mahu isha terima dia sebagai suami..
Sy: tapi sha tidak suka dia
Dady: kau jangan memilih sangat! sudah ada lelaki mau kahwin sama kau! Kenapa kau ingat ada lagi lelaki mau kahwin dengan kau?!
Sy: hmmm… (menangis)
Dady: kau jangan sesekali menangis depan orang! kau tau lah apa nasib kau!
Sy: dady sy tidak mau kahwin dulu..
Dady: sudah! Kau terima shakid tu supaya hidup kita pun senang. kau taukah dia tu belum pernah kahwin. banyak duit dan kaya.. kau fikir kalau kau jadi isterinya siapa yg senang? kau juga kan!
Sy: hmmm…
Dady: sy bilang kau jangan nangis sana! sekejap lagi family dorang datang tu

Jam8.40 pagi

Ada dua perempuan dan lelaki berbangsa pakistan datang ke rumah. Ini family shakid. Ya Tuhan muka shakid ni bikin takut bah. Serius dan tua Tapi hensem maklumlah pakistan kacukan iran. Bila ingat semua kebaikan shakid memang dia ok orangnya. sy cuba tenangkan diri. Sy menahan air mata. tunduk

Family shakid ada sudah yg berkahwin dengan bangsa melayu di kk. Mereka semua pun fasih berbahasa melayu. Perempuan 2 orang ni adalah sepupu shakid yg ada di kk. Menurut shakid family besar semua di pakistan. Dan bila tiba majlis kahwin kami barulah keluarganya datang ke sini. Hmmmm… Memang shakid tidak pernah berahwin. lelaki tua dan tegas

Dady explain juga dengan keluarga shakid bahawa sy sudah pernah berkahwin di usia 12 tahun. Tapi suami sudah ceraikan sy. Ya Allah malunya dengar cerita kisah silam begini. Di usia 13 tahun sudah jadi janda? Apa kali fahaman keluarga shakid ni? Sy hanya tunduk diam. Keluarga shakid bilang mereka tidak kisah pasal kisah silam yg penting mereka datang dengan niat yg baik. Lagipun mereka penuh dengan adat istiadat keislaman. Dady hanya angguk2 faham

Selepas perbincangan di antara dady dan keluarga shakid tadi. Akhirnya satu kata putus ‘sy akan berkahwin dengan shakid bulan depan’. Sy masuk bilik tapi dady teriak lagi

Dady: Kau jangan macam2 sana! kau mesti kahwin dengan shakid! kali ni kalau kau cerai lagi taulah apa nasib kau! kali ini sy bunuh kau hidup2!

Sy masuk ke dalam bilik menangis. Sy rindukan randy. Randy selamatkanlah sy di sini. Sy akan berkahwin dengan lelaki yg sy tidak kenal. Tapi apa mau di tunggu pasal randy??!! Kifarah itu pasti ada.. Kau ingatlah randy kau akan sedar kesalahan itu bila terkena kifarahmu sendiri..

Shakid tadi pun langsung tiada bercakap dengan sy. Pandang pun tiada. Kehidupan mereka agak berbeza dengan kita di sini. perempuan tidak boleh bercerita dengan lelaki sesuka hati. Perempuan tempatnya di belakang suami. Kakak sepupu shakid pun tadi hanya eya2 bila bercerita dengan dady..

Ada calling masuk. Sy angkat call. rupanya calling dari kakak sepupu shakid. Kakak sepupunya bilang minggu depan sy akan di bawa utk baju pengantin. hmmmm sy eyakan saja

Tibalah di hari pernikahan kami 💐

Kami di nikahkan di rumah kami seperti biasa. Cara kampung. Bezanya kali ini semua orang kampung pandang negatif. Tiada satu pun yg sudi datang. Sy tidak perlu cakap banyak. Apa lagi mau bahas itu ini, sy seorang pendiam dan kekal berdiam diri. Kami nikah di saksikan oleh keluarga shakid saja. Keluarga jauh dari pakistan pun ada yg datang

Selesai akad nikah sy di bawa ke rumah shakid tengah hari tu. Banyak mau di sediakan pakaian, berinai dan macam2 lagi. Malam ini majlis kami akan di buat di rumah shakid. Di satu kondominium xx. Mewah dan memang kaya. Rumah serba lengkap dengan aircond huhu. Sy berdiam diri sebab berada di tempat orang. Memang meriah perkahwinan kami berbanding dengan randy dulu. Biarpun sy tidak kenal shakid tapi dia bawa sy kahwin dengan cara yg baik2. Yang pastinya malam ini sy akan di pakaikan sari dan aksesori bermacam2 di kepala dan tangan. Tangan sy sudah siap di ukir inai utk malam ini. Wowww memang jadi ‘janam’ sudah ni

Keluarga shakid dari seberang sanggup datang ke majlis kahwin kami. Sy berkenalan biarpun ada bahasa yg tidak di fahami. Memang benarlah shakid tidak pernah berkahwin selama ni. Kiranya dia hanya mahu meneruskan perusahaannya sehingga hari tua. Isu kahwin tidak pernah terfikir lagi sehinggalah dady yg offer diri sy utk di kahwinkan. Hmmm…

Tiba-tiba

Shakid: jaan..

Sy pandang shakid sekejap. Siapa dia panggil tu? Apa ‘jaan’ ? Mana sy tau.. sy buat bodoh. Shakid pandang sy lagi

Shakid: jaan…
Sy: Kau cakap sama sy kah?
Shakid: ya
Sy: O..

Entah apa maksud ayat tu. Kenapa pula dia panggil sy dengan nama tu? Pelik o. Majlis kahwin kami baru mau bermula ni. Sy sudah di hias secantik2 karishma kapoor 😂

Lagu bollywood rancak…

🎶Choori choori.. chupkee chupkee..🎶

🎶Mastaana mausam hai, rangeen nazaara…
Dhadkan kya kehti hai, samjho ishaara
Aaj se jaaneman dil hai tumhaara…
Aaj se jaaneman dil hai tumhaara… 🎶

Shakid berdiri dekat sambil pegang bahu sy. Tingginya mengalahkan tiang elektrik. Sy mendongak pandang ke atas. Badan dan umur dua tiga kali ganda. Mata kebiruan.. bulu-buluan di tangan dan dada. Badan yg tagap. Hensemboii

Adakah perlawanan matching 15 VS 49…..?

~ Beautiful Lisa beza umur dia dengan gentua 20 tahun kan? Beza umur sy dengan shakid pula 34tahun haha. Kalau saja duluan sy terbaca cerita beautiful me tidaklah sy terkahwin dengan shakid ni haha… Lisa kena ehem2 7 kali time honeymoon ja. Tapi sy kasihan kama 5 kali dalam sehari… stressssss!! ~

Shakid: jaan..
Sy: apa tu…..?
Shakid: sy panggil isha jaan ok?
Sy: apa maksud jaan tu?
Shakid: jaan tu ertinya sayang
Sy: 😊
Shakid: jaan.. muje pyar kartha tu
Sy: ….?

Jaan punching bag Part 7

Majlis kahwin bermula rancak dan meriah

Macam mana kah begini? kami hanya duduk dan berdiri melayan tetamu yg datang ke arah kami. Sesekali shakid hanya senyum. Sy balas senyuman tapi langsung tiada komunikasi sejak dari tadi. Tadi pun hanya sempat bercerita dengan shakid itupun dia panggil dengan nama ‘jaan’. Jaan adalah dari bahasa pakistan bererti sayang.. mulai skrg sy akan di panggil ‘jaan’ tapi kenapa Andrea bagi tajuk cerita ni “Jaan punching bag” ?? Ada lagi kisahnya yg baru bermula…

Sebelum kita masuk chapter bangsa pakistan, kita belajar sedikit sejarah India-Pakistan. Inilah bestnya cerita si Andrea sentiasa buat kajian. Sedikit sebanyak dapat jugalah info kan 😂

Sedikit info pasal warga pakistan. Pakistan adalah satu bangsa yg ada di dalam negara india. Sebab itulah kita beranggapan pakistan semuanya orang india. Sebenarnya tidak. Pakistan adalah pakistan dan tidak mahu di gelar sebagai india. Negara india adalah satu pusat yg sangat besar akan tetapi pakistan telah di bubarkan keluar dari negara india kerana isu keagamaan. Pada tahun 1947 India bebas merdeka tanpa pakistan. Maka terbahagilah dua sempadan India-pakistan. Hanya satu persamaan di antara mereka iaitu pemakaian baju tradisional saree dan sedikit adat istiadat adalah sama tapi ada juga yg bertentangan. Siapa bilang semua india pakistan makan capati? No. Roti pun ada pelbagai jenis roti naan, capati dan ada lagi nama lain terlupa dah haha. Pakistan jarang makan nasi, ikut musim. Manakala bangsa malayalam makanan rutin adalah nasi bukan capati. Bila cerita pasal roti teringin pulak mau makan roti canaikan 😂. Berbalik pada cerita India, populasi yg ramai dan berbilang kaum bangsa. Pelbagai jenis agama seperti kristian, hindu, sikh, muslim etc. Dan apa yg menarik tentang india adalah bahasanya yg terlalu banyak, hampir lebih 30 jenis bahasa berlainan eg: Malayalam, urdu, maratti, tamil, gujarati, sanskrit, kongani, kannada, thelungu, hindi, etc. Hindi adalah bahasa perantara di antara mereka macam kita di sini bahasa melayu. Tapi tidak semua orang boleh bertutur dalam bahasa hindi. Dan pakistan pula bahasa utama mereka adalah urdu. Satu perkongsian dari sahabat andrea yg berbangsa pakistan menurutnya nama “Min” bermaksud ikan. Haha. Bila masa mengolo-olo tu min akan di panggil ‘fish’ haha. Rindu pula dengan kawan andrea tu. Shanti kaling berbangsa India malayalam. Miss you kaling… ♡. Perbezaan india dan pakistan, india berkulit hitam tapi pakistan berkulit cerah. Walaubagaimanapun India dan pakistan tidak pernah ngam sebab itulah wujudnya dua sempadan india-Pakistan. Kalau mau tau cerita boleh tengok wayang salman khan tajuk ‘Bajrangi Bhaijaan’ ada sedikit kisah pasal sempadan India-Pakistan k. Dalam penceritaan ini adalah orang pakistan dan mengunakan bahasa urdu/hindi. Tak payah google bahasa urdu tu sebab tulisannya arab.. makin pening kalau mau baca haha. Andrea akan translatekan juga maksudnya o.k

Kembali ke majlis kahwin kami

Lagu2 bollywood adaiii… 🎶

🎶 Bole Chudiyan, Bole Kangna
Haai Main Ho Gayi Teri Saajna
Tere Bin Jiyo Naiyo Lag Da Main Te Margaiya
Le Jaa Le Jaa, Dil Le Jaa Le Jaa ~ 4X🎶

Bukan saja lagu hindustan tapi keluarga shakid juga menari. Yaa menari macam dalam filem tu. Sama ada menari solo atau group. Layan……

Pada pandangan sy muka pakistan di sini hensem2 dan cantik2. Begitu juga mereka nampak kita kelainan dan kita pun cantik di depan mata dorang

Shakid bilang tak perlu mesra dengan sepupu lelaki atau adik lelakinya. Menurutnya sy sudah menjadi isteri tidak elok kalau perempuan dan lelaki bercerita. Sy angguk2 saja. Entah shakid ni style macam mana pula… sy tidak tahu. Semoga perkahwinan kami ini kekal sampai bila2. Aaamiin

Perbezaan yg sangat ketara di antara kami berdua. Dari segi bangsa dan rupa memang berbeza. Seputih2 kulit sy shakid lebih putih. Tingginya matailah… Kepala sy di bawah ketiak dia ja mau2 sy hanya di paras perut dia. Terlalu tinggi dan besar badan. Bila shakid pegang tangan sy terasa seperti ada 3 tangan yg memegang. Terlalu besar. Bulu yg banyak di tangan dan kaki. Mata berwarna biru.. hidung mancung. Hensem juga shakid. Sayang ku… mera jaan

Tema perkahwinan kami ala2 bollywood lah tu. Ada tarian bermacam2 style. Dari awal pagi lagi hanya lagu hindustan kedengaran. Majoriti jemputan adalah orang2 pakistan. Sy eya2 saja dan senyum sebab mereka semua ni sudah fasih berbahasa melayu. Sesekali kami di bawa menari berduet dengan pasangan masing-masing. Seronok jugalah

Di majlis ini ada beberapa makanan yg asing. First time sy makan. Ada manisan dan majoriti kari. Yelle yelle ! Kari kama…. 😂

Lagu Dilwale di pasang maklumlah tengah hot sekarang

‘Dilwale’ oh ooo.. ho…. hoo oohhhooo ooh….

🎶 Janam Janam Janam Saath Chalna Yunhi
(Di setiap kelahiran kita akan berjalan bersama seperti ini)
Kasam Tumhe Kasam Aake Milna Yahin
(Kubersumpah padamu akan datang menemuimu di tempat ini)
Ek Jaan Hai Bhale Do Badan Ho Judaa
(Meski raga kita berbeda namun jiwa kita satu)
Meri Hoke Hamesha Hi Rehna
(Setelah kau menjadi milikku tetaplah bersama selamanya)
Kabhi Na Kehna Alvida
(Jangan pernah ucapkan selamat tinggal)
Meri Subah Ho Tum Hi
(Kau adalah pagiku)
Aur Tum Hi Shaam Ho
(Dan kaulah pula senjaku)
Tum Dard Ho
(Kau adalah deritaku)
Tum Hi Aaraam Ho
(Kaulah pula pelipurku)
Meri Duaaon Se Aati Hai Bas Yeh Sadaa
(Hanya inilah suara yang bergema dari doa-doaku)
Meri Hoke Hamesha Hi Rehna
(Setelah kau menjadi milikku tetaplah bersama selamanya)
Kabhi Na Kehna Alvida
(Jangan pernah ucapkan selamat tinggal)
Haa……Ha….Aa…..aA…….Aa
Hoo…..Ho…..Oo……oO……Oo…. 🎶

Semua lagu hindustan. Suasana seperti dalam filem hindustan pulak 😂

Kali ini shakid nyanyikan lagu khas buat sy. Lagu dari filem Raaz bertajuk “Men agar sapne”. मीन अगर सपेन. Di hadapanmu ~

🎶Main Agar Saamne Aa Bhi Jaaya Karoon
Laazmi Hai Ki Tum Mujhse Parda Karo
Apni Shaadi Ke Din Ab Nahin Door Hai
Main Bhi Tadpa Karoon Tum Bhi Tadpa Karon
Bada Mushkil Hai Yeh Mera Dil Hai
Bada Mushkil Hai Yeh Mera Dil Hai
Tum Hi Kaho Kaise Mein Chup Rahoon
Tum Agar Samne Aa Bhi Jaaya Karon
Laazmi Hai Ki Main Tumse Parda Karo
Apni Shaadi Ke Din Ab Nahin Door Hai
Main Bhi Tadpa Karoon Tum Bhi Tadpa Karon
Bada Mushkil Hai Yeh Mera Dil Hai
Bada Mushkil Hai Yeh Mera Dil Hai
Tum Hi Kaho Kaise Mein Chup Rahoon
Tum Agar Samne Aa Bhi Jaaya Karon
Laazmi Hai Ki Main Tumse Parda Karo ..🎶

Terasa pandangan shakid penuh cinta dan romantis. Sy hanya memandang shakid menyanyi tapi tidak tahu apa maksud lagunya😂. Apa yg sy tahu lagu ini cinta buat sy..

Malam

Majlis beransur sunyi. Muzik di matikan. Katering sedang menyusun barang

keadaan makin sepi. huhu….

Rumah shakid. Sebuah kondominium xx di kk. Rumah yg besar ada 3 buah bilik. Rumah serba lengkap dengan perabot. Secantik-cantik rumah dan hiasan ala2 bollywood. Boleh2 bah sy terkahwin dengan pakistan. Aduiiii

Shakid: jaan mau rehat…?

Aduii tingginya ni orang mengalahkan sy sedang bercakap dengan tiang. Sy mendongak melihat shakid.. Aduiii mata biru.. muka penuh dengan bulu cuma sudah di trim halus. Meremang juga bulu tengok shakid ni.. takut kama…

Kami masuk ke dalam bilik

Bilik yg kemas. sudah di hias utk pengantin baru. Katil King saiz. Mana boleh shakid tidur di katil queen size.. Panjangnya badan dia ni haha. Shakid tunjuk keadaan bilik dan rumah. Sy eya2 saja. Sy hanya ikut apa shakid cakap. Shakid bilang biarlah kami rehat dulu.. esok2 baru cerita lagi. Sy duduk di katil sekejap lagi mau mandi.. Ternyata pakaian sari dan aksesori di kepala memang sangat berat. Segala gelang2 di tangan penuh. Beginilah tu orang india/pakistan bila kahwin… Punyalah.. 👍

Shakid senyum. sy pun senyum haha. Adaiiiii. Ini kali lah. Sy kena belajar serba sedikit bahasa dorang juga. Shakid berbangsa pakistan iran. Patutlah muka tu kacukan semacam. Muka ala-ala orang arab. Kening dan bulu mata yg tebal. Mata kebiru-biruan. Aduiiii sy pura2 sibukkan diri. Siap tanggalkan kesemua aksesori sy menuju ke kamar mandi.

Rumah semakin sunyi yg tinggal hanya sy dan shakid. Rumah ini memang shakid sudah beli utk dia sendiri. Sekarang kami sudah berkahwin jadi rumah ini hanya kami berdua yg akan tinggal di sini. Memang shakid seorang yg kaya. Betul lah dady bilang sy akan hidup senang bila berkahwin dengan shakid. Kamar mandi pun cantik.. ada air pancut dan tub mandi. huhu.. pertama kali mandi dengan air panas. Nyamannya..

Siap mandi sy keluar masuk ke bilik. Shakid pandang lain macam tapi masih under control. Sabar kau boss.. logot2 kopio 😂. Shakid berdiri menuju ke tandas mandi. Sy bersedia pakai lotion wangi2 jugalah bah kan pengantin baru. Sy memakai baju tidur biasa. Sy baring di katil yg luas. Bilik yg ada penghawa dingin.. Selesanya teringat pula time di kundasang dulu. Sejuk2 begini. Teringat randy.. Lelaki jahanam! Kau hanya rosakkan diri sy di usia muda. Kau berkahwin dengan sy hanya kerana nafsu. Lelaki DURJANA!

Entahlah shakid ni jenis yg macam mana pulak. Sy gementar sebab ini orang asing. Bukan orang malaysia. Sy pun tidak bercinta dengan dia. Lelaki tua umur sebaya dady. Jelas pula tu beza muka kami. Shakid memang sudah cukup tua.. mungkin juga pandai menjaga penampilan. yalah orang kaya kan jadi umur tu tidak ketara sangat.. Lagipun badan masih sado. Tidak gemuk. Memang ngam2. Cuma tingginya tu memang macam tiang.

Lamunan terhenti bila shakid keluar hanya bertowel. Sy duduk pandang shakid.. Sy berpura2 pegang handphone padahal mana ada orang call atau mesej. Shakid bilang “Mari rehat dulu…”. Telepon sy tadi dia letak ke meja tepi katil. Shakid tutup lampu.. sy dalam keadaan berbaring. Bilik menjadi gelap gelita hanya sedikit cahaya suram.

Shakid: jaan…

Perlawanan bermula tapi kali ni sakit teramat

Sy duduk di katil kesakitan. Lepas shakid keluar dari tandas.. sy lagi ke tandas. Omooo.. Bengkak kama.. pedih terkena air. Ada darah. Bukan darah virgin tapi darah luka di bahagian sana. T

Shakid duduk di sebelah jadi panik

Shakid: jaan kenapa berdarah…?
Sy: kan sy sudah bilang sakit…!! (menangis)

Shakid lap air mata sy. Shakid bilang dia mau bawa sy ke hospital. Shakid suruh sy bersiap sedia utk ke hospital malam ini

Shakid: Kita pigi hospital ok? sorry jan…
Sy: sakitnyaa…. (menangis)

Sy menahan kesakitan. Sy pegang perut sambil jalan terkangkang. Shakid cuba memujuk

Shakid: jaan.. Ok?
Sy: hmmm sakit..
Shakid: sorry jan.. maafkan sy jan
Sy: hmmm… Boleh kah jangan bersama dulu?
Shakid: ok jan..

Kami menuju ke hospital. Bayangkanlah di malam pertama sudah kes begini. Shakid bawa sy ke hospital utk buat pemeriksaan. Sy di masukkan ke emergency..

Ke*aluan sy seperti datang bulan. Berdarah. Staf nurse yg menyambut sy pun sudah rasa pelik sebab melihat sy yg masih muda bersama dengan lelaki tua. Pakistan lagi tu. Nurse baringkan sy di satu tilam. Sekejap lagi nurse akan buat pemeriksaan. Shakid menunggu di luar. Sy sudah baring dalam keadaan kedua kaki terbuka. Staf nurse akan memeriksa kecederaan di bawah sana. Bikin malu ja masa ni..

Doktor: Miss baring yaa.. sy mau check
Sy: sakit..
Doktor: Tahan sikit yaa..

Terasa doktor sedang menyentuh bahagian V sana. Sy menahan kesakitan. Siap kesemuanya. Doktor bilang sy boleh duduk berehat sebentar

Doktor: kamu sudah kahwin?
Sy: ya..
Doktor: berapa lama sudah kahwin?
Sy: hari ni..

Malunya di tanya soalan begini. Malam pertama kami bah aduiiii. Doktor ada senyum2 sedikit tapi ada juga suara tegas

Doktor: Begini adik terlalu muda. Kalau ikut keadaan kemaluan kamu sekarang ada kesan koyak dan luka
Sy: hmm….
Doktor: lelaki pakistan tu suami kamu?
Sy: yaa..
Doktor: hmmm..

Doktor: sy akan berbincang sekali dengan suami puan. Tunggu dia masuk ke sini dulu

Shakid masuk ke dalam berjumpa dengan doktor mendengar penjelasan apa permasalahan yg sy hadapi. Shakid dan sy duduk di antara doktor

Doktor: Sy sudah buat pemeriksaan tadi. Kemaluan isteri tuan sudah koyak dan luka. Buat masa ni tidak boleh buat hubungan sementara waktu. Faham tuan shakid?
Shakid: sy faham doktor
Doktor: puan Alisha kena berehat sekurang2nya satu bulan dari sekarang bagi memastikan di bawah sana sembuh sepenuhnya
Sy: ya doktor. Terima kasih
Doktor: faham ya puan alisha?

Sy angguk kepala ya. Malunya…

Selepas urusan di hospital. Shakid peluk bahu bantu sy keluar jalan perlahan. Aduiiii.. terasa perut kecut kesakitan. Di bawah sana pedih. Memang tak boleh lawan lah 15 tahun vs 49 tahun

Tiba-tiba

Ada kelibat randy syaitan di hospital ni. Terus2 panahan mata kami bertaut. Sy pandang dia tajam. Pandangan dia hanyalah penuh penghinaan. Sy terdiam sekejap. Randy menuju ke arah kami

Randy: sha buat apa di sini?

Sy diam tiada hati mau menjawab. Randy bersama satu budak kecil umur setahun lebih. Anak dia. Dan kenapa dia ada di hosp ni? sebab menunggu isterinya balik dari kerja. Sy tidak bersuara. Randy terkial-kial seorang diri. Hati sy sakit kembali. Shakid pandang tajam ke arah kami dua

Pandangan shakid lain macam. Shakid pandang randy. Randy terasa kecil badan sebab shakid memang besar orangnya

Randy: sha siapa lelaki ni?

Shakid yg menjawab sendiri

Shakid: suami isha, kau siapa?
Randy: oh.. kawan ja

Randy senyum sinis. Sempat memperli dan menghina. Randy ingat kifarahmu sendiri. Suara randy pelahan separuh berbisik..

Randy: waahhhh terus2 kahwin pakistan o…

Sy biarkan saja ibarat angin yg tajam. Shakid mengambil kereta di kejauhan sana. Sy masih berdiri di sini menunggu

Randy: Kasihan suami isha. ambil bekas sy.

Shakid datang ke arah kami dia ternampak randy sedang ketawa tapi tidak tahu apa cerita. Randy perasan shakid makin hampir dia terus jalan

Shakid ada hairan sedikit tanpa suara. Shakid peluk sy dan bantu sy masuk kereta. kami menuju pulang. Shakid diam dari tadi. Sy lagilah mau diam. Hati terus berfikir kenapalah sy baru terjumpa dengan randy. Banyak yg perlu di cakap kenapa sy diam tadi? Sy tidak mahu fikir soal randy lagi. Sy sudah ada kehidupan sendiri

Akhirnya shakid tanya siapa lelaki tadi. Sy explain juga itulah randy. Shakid terus mendiamkan diri. Kenapa muka bengis jadi buas? Sy diam

Teruk sangat kecederaan ni sampai sy terpaksa memakai modes macam orang sedang haid. Shakid bawa sy pelahan2 naik kondominum dan berehat sepenuhnya

Shakid: sorry jan…
Sy: hmmm….
Shakid: Jaan rehat dulu yaa…

Shakid baringkan sy di katil. Selepas dari beberapa minit berehat. Shakid masuk bilik. Pandangan shakid tegas. kalau gentua tangan dua2 di pocket kan?. Shakid dua2 tangan di silang di dada. Shakid juga suka duduk bersilang kaki

Shakid berdiri di penjuru katil tangan bersilang di dada seperti tidak puas hati. Hati berdebar

Shakid: jan…!

Sy duduk dari pembaringan. Pandang shakid

Sy: yaa…

Tau apa jadi? Tiba2 shakid canggak leher sy kuat dengan sebelah tangannya ja. Shakid cekik dan menekan leher sy kuat. Ya Tuhan sakitnya… Sy pegang tangannya minta di lepaskan. Apa hal begini tiba2

Sy: lepas… le… lepaslah!

Kedua-dua tangan sy di tangan shakid minta di lepaskan. Kaki sy meronta2 menahan kesesakan nafas. Muka sy jadi merah menahan nafas yg kian habis. Kaki sy menendang kuat tapi badan shakid langsung tidak berganjak

Sy: Lepas…. !!

Shakid lepaskan tangannya. Sy terbatuk dan terus muntah. Shakid berdiri hanya pandang. Muka yg tegas dan menakutkan. Di malam pertama sudah begini? Sy banyak kali batuk dan muntah. Sapu dada sendiri. Ya Allah.. Astagafirullahalazim..

Shakid: jaan…! kau dengar sini baik2!

Sy pandang shakid separuh pening. Mata sy terasa kabur mungkin sebab menahan nafas terlalu lama tadi. Sy hanya nampak badan shakid muka tidak jelas lagi

Shakid: sy tidak suka kau cerita sama lelaki! Mulai sekarang kau ikut adat kami. Perempuan tidak boleh bercerita sama lelaki! Apa lagi kalau bekas suami! Kau fahamkah?!

Sy: hokk!! hokkk!! (Sy tidak dapat bersuara sepenuhnya terasa sakitnya tekak)

Shakid cekik lagi! Satu tangan saja mencekik boleh angkat kepala sy ternaik. Kepala sy terangkat oleh sebelah tangan shakid. Sakitnya.. Shakid dekatkan muka dia ke muka sy. Sy meronta minta di lepaskan. Muka shakid kali ini jelas sy lihat.. muka bengis.. sy jadi takut. Trauma dengan pukulan dady. Akhirnya sy menangis sekuat hati… Ketakutan ini membuatkan sy mahu mati malam ini

Shakid pandang sy sedih. Terasa tangannya yg kuat tadi menjadi lemah. Shakid lepaskan tanggannya dari leher sy. Shakid ambil kepala sy dan peluk. Sy menangis di antara batuk dan sakit dada. Kenapa di malam ini sy sudah kecewa? Malam pertama yg sy benci utk di ingat semula. Sy menjadi takut sebab shakid seorang yg panas baran dan kuat cemburu

Shakid: jan… jaan sy minta maaf

Shakid peluk sy. Dia ambil muka sy dan kiss. Apa maksud begini rasa? Shakid sapu kepala. Lap air mata di pipi. Sy semakin letih.. penat dari pagi tadi bersanding. Malam ini saja sy merasa kesakitan di bawah sini. Kesesakan nafas. Terasa sakit ada di mana2. Kepala sy makin panas. Demam

Shakid panik sendiri

Shakid: maafkan sy jaan.. sy tidak dapat kawal marah. Sy cemburu! Apa lagi itu bekas suami jaan! Minta maaf… jaan jangan nangis

Sy terdiam. Bisu diri kerana kata-kata mati dengan sendirinya

Shakid: jaan cakap dulu.. jangan nangis

Sy baring ambil bantal. Tidak mau cakap apa2 lagi. Shakid peluk dari belakang. Shakid selimutkan sy dan biarkan sy berehat. Sy tertidur dalam pelukan shakid

Shakid kenapa begini rupa? Perasaan cemburu itu semua orang rasa. Bezanya tidak sampai naik tangan. Tapi kenapa shakid tergamak buat sy begini? Di malam ini? Entah esok macam mana lagi. Sy tahu kenapa shakid berani memukul sebab shakid selalu menyaksikan dady memukul sy. Sebab itulah fikiran shakid hanya tahu sy berhak disakiti sedemikian rupa. Sedangkan bapa sendiri boleh memukul anaknya mati apa lagi orang lain. Ya Tuhan…

Sesakit2 hati sy di pukul oleh dady. Lebih sakit bila seorang suami bertindak sedemikian rupa. Lelaki yg tidur di sebelah kau.. lelaki yg memberi rasa cinta.. lelaki yg memberikan apa saja.. lelaki yg menjanjikan indah-indah. Tapi indah khabar dari rupa. Sy lah isha yg sentiasa menjadi bahan pukul sekali lagi. Yaaa kisah ini baru bermula… “Jaan punching bag” 😢

Terasa tangan shakid peluk sy kemas dari belakang. Tiada paksaan s*ks. Shakid hanya risau sy demam dan shakid balik2 ulang perkataan “maaf… maaf… sorrry.. sorry…”

Pagi

Bermulanya kisah kami.. Kehidupan bahagia. Dan sy terus rasa di sayangi

Shakid: jaan minum ubat..
Sy: 😊

Shakid tidak memaksa hubungan s*ks sebab doktor bilang mesti rehat dulu. Koyak bah di malam pertama. Mungkin sebab shakid tidak pernah bercinta dan tidak tahu. Terus2 ja begitu bikin takajut bah juga.

Shakid terpaksa menahan nafsunya. Setiap hari menjadi hari2 indah kami. Kami baru mula bercinta. Ternyata shakid pertama kali bercinta. Shakid mencintai sy sepenuh hatinya. Selepas kejadian malam tu shakid janji tidak akan memukul lagi. Banyak pantang larang shakid ajar itu ini tak boleh. Sy cuba faham.. dan ternyata senyuman ada di sini bersama suamiku shakid ❤

Sy: Abang…
Shakid: sy bukan abang. Sy suami jaan…
Sy: haha.. bukan maksud bayya
Shakid: sy suami jaan ok?
Sy: haha yaa… tapi bangsa kami akan panggil suami ‘Abang’.. faham?
Shakid: hmmm… sy tidak mau jadi abang jaan
Sy: ya ya… shakid suami jaan. Tapi sy kena panggil abang tanda hormat pada suami. Faham kah?
Shakid: ok jaan..

Sy peluk husband. Bermanja di sini.. inilah tempat sy di sisi suami tercinta. Shakid membalas pelukan. Aip aippp kawal diri tak boleh lagi. Satu bulan kena pantang.. Shakid senyum faham sendiri haha

Sy: abang mau breakfast apa?
Shakid: naan dan kari ayam
Sy: …. ?
Shakid: Jaan mari sy ajar buat roti naan
Sy: ok

‘Naan’ bermaksud roti yg di perbuat dari tepung gandum. Makanan harian orang pakistan. Berkarung-karung guni tepung di dapur ni. Shakid buat roti naan sendiri. Dia ajar sy uli tepung.. sy ikut rentak shakid. Yeeaahhhh pertama kali naan buatan isha haha. Siap saja boleh terus di bakar…

Sementara menunggu naan siap di bakar. Sy dan shakid sibuk hidangkan kari ayam dan lauk lain di atas meja. Sy sediakan nasi utk diri sendiri. Sy tidak kenyang kalau makan naan. Tak biasa bohh. Jadi naan yg sy buat tadi shakid akan makan sendiri. Huhu kami saja berdua di rumah ni. Shakid pun anytime turun kerja. Dia kan boss

Di meja makan tersedia semuanya

Shakid mula merasa naan buatan isha haha. Shakid makan satu suap. Terus duduk dan senyum. Hilang muka bengis. Tangan shakid bersilang di dada. Tersenyum dan geleng kepala “Oh no….”

Sy: ok kah bang..? 😊
Shakid: Oh… failed! Esok jaan try buat lagi
Sy: alaaaa….
Shakid: tadaa ok jaan. Tidak sedap (senyum)
Sy: Nah macam mana? Jaan makan nasi ni..
Shakid: tidak bagus buang. Sy makan habis..
Sy: jaan minta maaf..
Shakid: Oh god.. tiada masalah.. abang sayang jaan (pertama kali gelarkan diri abang.lucu)
Sy: 😊

Shakid suka bertutur dalam bahasa urdu. Beginilah bentuk tulisan urdu yg sebenarnya. Seperti tulisan jawi bermula dari sebelah kanan

زندگی ہے مختصر, خواہشیں بحسب رکھتی ہوں

جو طنز کرے مجھ پی, فاصلے درمیان رکھتی ہوں.. ❤

Maksudnya; Singkatnya hidup ini. Terasa sy ada di antaranya ❤

Bila shakid bertutur dalam bahasa hindi pula beginilah tu..

Shakid: Mein tumhe bahot pyaar karta hoon..
(Sy cintakan kamu dari mula hingga akhir)
Sy: Kasi o.k saja lah haha.. (Tup! Shakid kiss lagi)

Bahagianya baru bermula…
Jaan Punching Bag By Andrea Kiss Jaan Punching Bag By Andrea Kiss Reviewed by InfoMedia Maya on 09:26:00 Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.